Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Nihoyat, u yo�l yoqasidagi ustun tagida dam olgani o�tirdi va birinchi marta qayoqqa borishi hamda qayerda yashashi ustida bosh qotirdi.

O�zi tagida o�tirgan ustunga yirik-yirik raqam-u harflar bilan bu yerdan Londongacha roppa-rosa yetmish mil deb yozib qo�yilgandi. Bu yozuv bolaning miyasida cheki chegarasi ko�rinmaydigan fikrlar silsilasini tug�dirdi. London!.. Ulug�vor, azim shahar!.. Hech zog�, hatto mister Bamblning o�zi ham – hech qachon topolmaydi uni bu shahardan! Mehnat uyidagi keksalarning gaplariga qaraganda birorta farosatli yigit Londonda turib, muhtoj qolmasmish, innaykeyin, o�sha azim shaharda pul topishning shunaqangi yo�llari bormishki, chekka o�lkalarda o�sganlarning xobi-xotiriga ham kelmas emish bu.

Basharti, biror kimsa yordam qo�lini cho�zmasa, ko�cha-ko�yda kuni bitishi tayin bo�lgan boshpanasiz bola uchun eng qulay joy emish. Miyasiga shu fikrlar kelarkan, u dik etib turdi-yu, yana olg�a odimlay ketdi.

Ko�zlagan manziliga yetgunicha qancha qiyinchiliklarga bardosh berishi kerakligini fahmlagunicha u bilan London orasidagi masofa yana to�rt mildan ko�proqqa qisqardi.

Shunda qadamini picha sekinlatib, u yoqqa qandoq yetib olish xususida o�y sura boshladi. Tugunchasida bir burda non tegrasi, dag�al ko�ylak bilan ikki juft paypoq bor edi. Bundan tashqari, cho�ntagida bir penni – Oliver ayniqsa o�zini ko�rsatgan qaysidir motam marosimidan keyin Sauyerberi sovg�a qilgan chaqa ham bor edi. «Top-toza ko�ylak, – o�yladi Oliver, – ajoyib narsa, innaykeyin, ikki juft yamalgan paypoq bilan bir penni ham; lekin shunday sovuqda oltmish besh mil yo�l yuradigan odamga bularning nimayam foydasi tegardi».

Oliver, aksar odamlar singari, qiyinchiliklarga chidashga va ularni payqashga favqulodda tayyorligi bilan ajralib turadigan toifadan edi-yu, biroq ularni yengib o�tish uchun amalga oshirsa bo�ladigan birorta chorani topishda mutlaqo ojizlik qilib qolardi. Alqissa, u besamara uzoq mushohadadan so�ng tugunchasini boshqa yelkasiga tashladi-yu, yo�lini davom ettirdi.

O�sha kuni Oliver yigirma mil yo�l bosdi, bu vaqt orasida qotgan nonning cheti bilan yo�l yoqasidagi hovli eshigi oldida turib so�rab olgan suvdan bo�lak tishiga hech nima tegmadi. Qosh qoraygandan keyin u o�tloqqa burildi-da, pichan g�arami ichiga kirib, shu yerda tong ottirishga ahd qildi. Oldiniga dilini qutqu bosdi, chunki yalang�och dalalar uzra shamol uv tortardi.