Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

U kam deganda yana ikki-uch soatcha ivirsib, qutidan navbati bilan soatdan sira qolishmaydigan, san’atkorona yasalgan uzuk, bilaguzuk, to�g�nag�ich va Oliver zarracha tasavvurga ega bo�lmagan, hatto nomini ham bilmaydigan boshqa qimmatbaho taqinchoqlarni olib, xuddi o�shanday huzur bilan ko�zdan kechirdi.

Bu qimmatbaho taqinchoqlarni joyiga qo�ygach, qutichadan yana bitta kaftiga jo bo�lgan narsani oldi. Chog�ida bu narsaning ustiga mayda harflar bilan nimadir yozilgan edi, negaki, chol uni stolga qo�ydida, ko�zini qo�li bilan yorug�dan pana qilgancha uzoq va diqqat-la tikildi.

Oxiri o�sha narsani yashirdiyu, go�yo muvaffaqiyatdan umid uzgan odamday, o�rindiq suyanchig�iga suyangan ko�yi g�udrandi:

– O�lim jazosi – ajoyib narsa-da! Murdalar hech qachon tavba-tazarru qilolmaydi. O�liklar hech qachon noxush gaplarni valdiray olmaydi. Eh, bunaqangi kasb-kor uchun ajoyib chora-da bu! Beshovini sirtmoqqa tortishdi, sheriklarini tuzoqqa ilintirgani yoki qo�rqoqligini hammaga namoyish qilgani birortasi qolmadi-ya, qoyil!

Juhudning og�zidan shu so�zlar chiqar ekan, uning bo�shliqqa parishonhol tikilgan yarqiroq ko�zlari Oliverning yuzida to�xtadi.

Bolaning ko�zlari unsiz qiziqsinish bilan unga qadalgandi, shunda ularning nigohlari birrovgina to�qnashgan bo�lsa-da, shu fursatning o�ziyoq cholning bola o�zini kuzatayotganini anglab yetishi uchun kifoya edi. U quticha qopqog�ini taraqlatib yopdi-yu, stolda turgan nonpichoqni changallagancha, quturib sapchib turdi o�rnidan. Uning a’zoyi badani qalt-qalt titrardi, shunda Oliver o�takasi yorilayozganiga qaramay baland ko�tarilgan pichoqning qanday titrayotganini payqadi.

– Bu nima qiliq? – qichqirdi juhud. – Nimaga meni poylab yotibsan? Nega uxlamayapsan? Nimani ko�rding? Gapir? Tezroq, agar joningdan umiding bo�lsa, tezroq gapir!

– Ortiq uxlolmadim, ser, – javob berdi Oliver cho�chibgina.

– Sizga xalal bergan bo�lsam, kechiring, ser.

– Bir soatdan beri uyg�oq yotibsanmi hali? – so�radi juhud bolaga naq yeb yuborguday olayib.

– Yo�q! Yo�g�-e! – javob qildi Oliver.

– Rostdanmi? – o�shqirdi juhud ko�zini battar ola-kula qilib, uning vajohati tahlikali tus olgandi.

– Ont ichaman, uxlab yotuvdim, ser, – dedi Oliver qizg�inlik bilan.