Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Ehtimoldan yiroq emaski, u haqiqatan ham o�zini go�yo xosxonasida o�tirgan xayol qilayotgandir: butun vujudi bilan berilib ketganiga qaraganda uning na peshtaxtani, na ko�chani, na bolalarni – qisqasi, o�qishga sho�ng�ib ketgan kitobidan bo�lak hech nimani payqamayotgani yaqqol ko�rinib turardi; bir sahifaning adog�iga yetgach, ikkinchi betni ochardi-da, g�oyatda qiziqsinish hamda diqqat bilan o�qishni davom ettirardi.

Tullakning keksa jentlmenning kissasiga qo�l suqib, undan dastro�molini sug�urib olganini, o�sha zahotiyoq uni Charli Beytsga oshirganini va oxiri har ikkovi ura juftakni rostlab, muyulishdan burilib ketganlarini ko�rganda bir necha qadam berida ko�zlari chaqchaygan ko�yi baqa bo�lib turgan Oliverning qanchalar dahshat-u xijolatga tushganini asti qo�yaverasiz.

Bolakayga ro�molchalarning, soat-u qimmatbaho buyumlarning ham, juhudning ham sir-u asrori bir lahzadayoq ayon bo�ldi-qo�ydi. Bir on serrayib turib qoldi, shu tobda qo�rquvdan tomirlaridagi qon qaynab-ko�pirib, nazdida, a’zoyi badani naq o�tda kuyayotgandek bo�ldi; keyin o�takasi yorilayozgan, dovdirab qolgan bolakay jonholatda, nima qilayotganini o�zi ham bilmay, oyog�ini qo�lga olgancha qochishga tushdi.

Bularning baribir daqiqa orasida sodir bo�ldi. Oliver xuddi qochishga tushgan lahzada qo�lini cho�ntagiga tiqqan keksa jentlmen dastro�molini topmay, darhol atrofga alangladi. Qochib borayotgan bolakayga ko�zi tusharkan, turgan gapki, u jinoyatchi shu, degan xulosaga keldi-yu: «O�g�rini ushlanglar!» – deb bo�kirgancha qo�lidagi kitobi bilan uning ketidan quva ketdi.

Vahima ko�targan nafaqat keksa jentlmengina edi. Ko�cha bo�ylab yugurishni va bu bilan jamoatning diqqatini tortishni istamagan Tullak bilan Charli Beyts muyulishdan o�tishlari bilanoq birinchi uchragan darvozaxonaga urib ketishgan edi. Baqir-chaqirni eshitib, Oliverning yugurib ketayotganini ko�rganlari zahotiyoq nima gap bo�lganini fahmlashdi-yu, shosha-pisha darvozaxonadan chiqib: «O�g�rini ushlanglar!» – deb shovqin ko�targancha, insof-u diyonatli grajdanlarga munosib tarzda ta’qibga qo�shilib ketishdi.

Garchi Oliver faylasuflar qo�lida tarbiya topgan bo�lsa-da, nazariy jihatdan o�z jonini saqlashga tirishish tabiatning birlamchi qonuni, isbotga bemuhtoj ajoyib haqiqat ekanidan bexabar edi.