Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

«O�g�rini ushlanglar!» O�, Yaratgan haqqi, loaqal rahm-shafqat yuzasidan bo�lsa-da, ushlanglar uni!

Nihoyat, ushlashdi. Epchillik bilan musht tushirishdi. Mana, u tosh ko�chada chalpak bo�lib yotibdi, olomon bo�lsa qiziqsinib uni qurshab oldi. Keyinroq yetib kelganlar itarishib-turtishib, uni ko�rgani oldinga intilishyapti. «Chetroq turinglar!» – «Unga havo tegsin sal!» – «Bema’ni gap! Bunga arzimaydi u!» – «Anavi jentlmen qayoqda qoldi?» – «Ana, ana, ko�chada kelyapti».

– «Jentlmenga yo�l beringlar!» – «Bu o�sha bolami, ser?» – «Ha».

Eng ildam ta’qibchilar keksa jentlmenni mulozamat bilan boshlab kelib, davra o�rtasiga itarib kiritganlarida Oliver atrofini qurshab olgan odamlarning aftiga telbanamo nigoh-la javdiragancha, loy-tuproqqa qorilib, og�zi qop-qora qon bo�lib yotardi.

– Ha, – dedi keksa jentlmen, – bu xuddi o�sha bola deb cho�chib turibman.

– Cho�chiyotganmishlar! – to�ng�illadi kimdir olomon orasidan.

– Ko�ngilchanliklarini qarang-a!

– Sho�rlikkina! – dedi jentlmen. – Lat yebdi-ku.

– Bu mening ishim, ser! – dedi davangirday beso�naqay yigit oldinga chiqib. – Mushtumim tishiga tegib chaqa bo�ldi. Uni men ushladim, ser.

Yigitcha irshaygancha, mehnatiga biron siylov olish umidida shlyapasini ushlab qo�ydi, biroq keksa jentlmen unga ta’naomuz qarab qo�ydi-yu, o�z navbatida xuddi qochib qolishni chamalayotgandek xavotirlanib atrofga alangladi.

Basharti, ayni shu soniyada olomonni yorib o�tib kelgan politsiyachi (odatda bunaqangi paytlarda u eng oxirida yetib keladi) Oliverning yoqasidan olmaganida, qariya shu niyatini amalga oshirishi va yangitdan ta’qib boshlanishi ehtimoldan yiroq emasdiyov.

– Qani, tur! – o�shqirdi politsiyachi.

– O�lay agar, o�g�rilagan menmasman, ser. O�lay agar, bu ikkita boshqa bola! – xitob qildi Oliver alamzadalik bilan qo�llarini siqimlab, atrofga alanglagancha.

– Ular shu yaqin orada bo�lishi kerak.

– Ular yo�q bu orada, – dedi politsiyachi. U o�z so�zlariga kinoya tusini bermoq niyatida edi, lekin bu so�zlar haqiqatni ifoda etgandi: Tullak bilan Charli Beyts tuyoqni shiqillatib qolishgan, qulay kelgan birinchi hovli ro�para bo�lishi bilanoq quyon bo�lishgan edi. – Tur deyapman!

– Qo�ying, xafa qilmang uni! – muloyimgina dedi keksa jentlmen.