Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Xona bo�shatilsin!

Eshikni ochishdi, ikki kishi endi behush bolani qamoqxonaga olib ketishga shaylangan ham ediki, to�satdan xonaga eski qora kamzul kiygan, ko�rinishidan xushodob, biroq kambag�alroq keksa bir kishi otilib kirdi-yu, sudyaning stoliga qarab yurdi.

– Shoshmanglar! Olib ketmay turinglar uni! Xudo haqqi, bir daqiqagina shoshmanglar! – deya xitob qildi yangi kelgan kishi tez yurganidan halloslab.

Garchandki, bunday maskanlarda hukmronlik qiluvchi ruhlar erk-ozodlik ustidan, yaxshi nom-u obro�-sha’n ustidan, oz bo�lmasa hazrati oliylari ning fuqarolari (ayniqsa, faqir sinflar vakillarining) hayoti ustidan to�liq hamda cheksiz hukmdorlik qilsalar-da va garchandki, bu devorlar ichkarisida kun-bakun hatto farishtalar ko�z yoshi to�kkuday aql bovar etmaydigan manzaralar sodir bo�lib tursa-da, matbuotda chiqib qoladigan uncha-muncha narsani hisobga olmaganda bu ishlar jamoatchilikdan pinhon tutiladi.

Ana shu sababdan ham mister Feng shunchalar nopisandlik bilan ushbu tartibni buzgan bu chaqirilmagan mehmonni ko�rganida hazilakamiga achchiqlanmadi.

– Nima gap? Kim bu? Quvib chiqarilsin bu odam! Xona bo�shatilsin! – o�shqirdi mister Feng.

– Men gapirmoqchiman! – qichqirdi u kishi. – Meni quvib chiqarishlariga yo�l qo�ymayman! Men hammasini ko�rganman. Men kitob do�koni egasiman. Talab qilaman, menga qasamyod ettirishsin! Mening og�zimni yumib qo�yolmaysiz. Mister Feng, mening gaplarimga quloq solishingiz kerak.

Yo�q demasligingiz kerak, ser.

Bu kishi haq edi. Uning avzoyi qat’iy, ish esa, bosdi-bosdi qilib yuborishning imkoni qolmay, jiddiy tus ola boshlagandi.

– Qasamyod ettiringlar, bu odamni! – deya g�oyatda adovatli ohangda to�ng�illadi mister Feng. – Xo�sh, nima gaplari bor aytadigan?

– Gap bundoq: uch bola – ushlangan va yana ikki bola – manavi jentlmen kitob o�qib turgan paytda ko�chaning narigi betida ivirsib yurishganini o�zim ko�rdim.

O�g�rilik qilgan boshqa bola. Bu qanday bo�lganini o�zim ko�rib turgandim, innaykeyin, manavi bolakayning butunlay o�zini yo�qotib, dovdirab qolganini ham ko�rgandim.

Bu paytga kelib, kitob do�koni sohibi sal nafasini rostlab olgan va endi o�g�rilik qanday sharoitda sodir bo�lganini picha ravon hikoya qila boshlagandi.

– Nega avvalroq kelmadingiz bu yerga? – so�radi Feng bir nafas sukut saqlagach.