Уч бақалоқ

Fonuslar atrofida har turli qanotli hasharotlar g�ujg�on o�ynar va chiroqning taftidan nobud bo�lib tutday to�kilardi. Doktor sohilda qad rostlagan tosh devor yoqalab izvoshda ketib borardi. Bu devorning har yer-har yerida bronzadan yasalgan sherlar panjalarida qalqon ushlab, uzun tillarini chiqarib turishardi. Pastda, anhorda esa qatrondek qop-qora va yaltiroq suv lim-lim bo�lib ohista oqardi. Shu suv sathida butun shaharning aksi to�nkarilib ko�rinar, cho�kar, suv bilan oqib ketayotgandek bo�lardi-yu, ammo hech oqib ketolmas, faqat nafis, oltin tangachalarga bo�linib, erib ketardi.

Doktor do�mpaygan bukri ko�priklardan o�tib borardi. Pastdan yo narigi qirg�oqdan qaragan odamga bu ko�priklar bamisoli hujumga o�tish oldidan temir yelkasini bukchaytirib olgan bahaybat mushukka o�xshardilar. Bu yerda har bir ko�prik og�zida soqchilar turishardi. Askarlar do�mbiralar ustiga o�tirib, trubka chekishar, qarta o�ynashar va yulduzlarga boqib kappa-kappa esnashardi.

Doktor bularning barini kuzatib, g�o�ng�irg�o�ng�ir gaplarga quloq solib o�tib borardi.

Ko�cha-ko�ydan, uylardan, qovoqxonalarning ochiq derazalaridan, ko�ngil ochar bog�larning panjaralari ortidan kuylanayotgan qo�shiqlarning ayrim so�zlari eshitilardi:

Chapdast, tanti Prospero

Domga ilindi bexos,

Endi temir qafasda

O�ltirar u qurolsoz.

Shirakayf bir olifta yigit bu qo�shiqqa jo�r bo�ldi. Bu oliftaning puli judayam ko�p, pulidan ham yuzidagi sepkillari ko�p bo�lib, uning badavlat bir xolasi yaqinda olamdan o�tgan edi. Xolasining shu oliftadan boshqa bironta ham qarindoshi bo�lmagani uchun, uning butun boyligiga shu yigit merosxo�r bo�lgan edi.

Mana shuning uchun ham u xalq ommasining boylarga qarshi bosh ko�targanidan norozi edi, albatta.

Hayvonot bog�ida katta tomosha ko�rsatilayotgan edi. Taxtalardan yasalgan sahnada yunglari hurpaygan uchta beso�naqay maymun Uch Baqaloq hukmdorga taqlid qilib o�yin tushardi. Foksterer[3 - Bo�yi pakana ov iti.] mandolina chalardi.