Уч бақалоқ

Ular kaftlarini iyaklariga qo�ygancha Kengash a’zosini kuzatardilar. Uning boshi karetaning oynavand eshigidan ko�rinib turardi. Ko�cha charog�on qilib yoritilgan. Kengash a’zosining parik kiygan qora boshi xuddi jonsizdek chayqalib borardi. Shuning uchun kareta ichida xuddi qush qo�nib o�tirganday tuyulardi.

– Chetlaninglar! – deb qichqirishardi gvardiyachilar.

– Duradgorlar qayoqqa ketishyapti? – deb so�radi bir gul sotuvchi qizcha gvardiyachilar boshlig�idan.

Shunda gvardiyachi qizchaning yuziga engashib shunaqa dag�-dag�a bilan shang�illab berdiki, sho�rlik qizchaning sochlari go�yo qattiq shamol esgandek, tikkayib ketdi:

– Duradgorlar qatl kundasi qurgani ketishyapti! Tushundingmi? Ular o�nta qatl kundasini qurishadi!

– A!

Qizchaning qo�lidagi gul solingan idish tushib ketdi, gullari ko�cha bilan bitta bo�ldi.

– Ular qatl kundasi qurgani ketishyayti! – deb takrorladi dahshatga tushgan doktor Gaspar.

– Kunda! – deb baqirdi gvardiyachi, yuzini o�girib, xuddi etikka o�xshab ketuvchi mo�ylovi ostidan tishlarini irshaytirib.

– Hamma isyonchilarga kunda quramiz! Hammalarining boshini tanalaridan judo qiladilar! Uch Baqaloq hokimiyatiga qarshi bosh ko�tarishga jur’at qilganlarning hammasini qirib tashlaymiz!

Doktorning boshi aylanib, ko�zi tinib ketdi. U o�zini xushidan ketib yiqilayotganday seza boshladi.

«Men shu bir kunning o�zida judayam ko�p azob chekdim, – dedi u o�ziga-o�zi, – buning ustiga, qornim juda ham och, yana qattiq charchaganman.

Tezroq uyimga bormasam bo�lmaydi».

Darhaqiqat, doktor dam olishi kerak edi. U bugun yuz bergan hamma hodisalardan, barcha ko�rgan, eshitganlaridan shunchalik hayajonga tushgan ediki, hatto o�zining minora bilan birga qulab tushganiga, shlyapasi, plashi, hassasi va poshnalarini yo�qotib qo�yganiga ham e’tibor bermadi. Albatta, eng yomon tomoni ko�zoynagining yo�qolib qolgani edi.

U izvosh yollab uyiga jo�nab ketdi.

III BOB

YULDUZ MAYDONI

Doktor uyiga qaytayotgan edi. U hashamatli zallardan ham ravshanroq yoritilgan judayam keng asfalt ko�chalardan o�tib borardi. Ko�zoynagini yo�qotib qo�yganligidan ko�chani kunday yoritib turgan chiroqlar marjoni xuddi osmoni-falakda miltillab turgandek tuyulardi. Ko�zni qamashtiruvchi fonuslar, baqirlab qaynab turgan sut to�ldirilgan sharlarga o�xshardilar.