Чароўная скарбніца

– Гэта не лялькi! Гэта iншапланетнiкi, Мiхась! Вось нашу iх, паказваю, як мы тут, на Зямлi, жывём, – адказала Улада.

Вухуцяне y заплечнiку напружылiся: няyжо дзяyчынка раскрые iх таямнiцу?

– От казачнiца! – засмяяyся хлопчык. – У мяне такiх iншапланетнiкаy, супергерояy i монстраy цэлы кораб быy. Толькi я yжо падрос, у цацкi не гуляю! Вось i аддалi мае дзiцячыя скарбы суседскiм дзецям.

– Ну раз ты yжо y цацкi не гуляеш, то катайся на ровары, Мiхась, а я яшчэ са сваiмi лялькамi пазабаyляюся! – падмiргнула дзяyчынка.

Хлопчык паблажлiва пакiваy галавой:

– Ну, давай, малеча!

Потым нацiснуy на педаль i паехаy.

– Ты хацела расказаць яму праyду? – усхвалявалiся вухуцяне.

Улада супакоiла iх:

– Не перажывайце, сябры! Я добра ведаю Мiхася, ён вельмi хоча выглядаць дарослым, таму нiколi не падаy бы выгляду, што яму цiкавыя цацкi. Гэта быy самы надзейны спосаб пазбегнуць роспытаy i yвогуле развiтацца з iм.

– А на чым ён ехаy? – запытаyся Рудаш.

– Гэта ровар! – адказаy замест Улады Вухуцiк.

– Хацелася б паспрабаваць! – сказаy Рудаш.

– Абавязкова пакатаю вас! – паабяцала Улада.

Дзяyчынка пранесла касмiчных гасцей па сваёй Зарэчнай вулiцы, потым яны выйшлi на Зялёную i дабралiся да невялiкага балота.

– Прыгажосць! – адным словам ацанiлi вухуцяне.

– Тут вады паболей, чым у тваiм басейне! – сказала Зялёнка.

– Гэта вы яшчэ нашу рэчку не бачылi! У параyнаннi з басейнам – там цэлы акiян! – усмiхнулася Улада.

Вухуцiк з цiкавасцю разглядаy балота:

– Якi колер! Мой любiмы! Адчуваю, нездарма ён мне падабаецца, можа, менавiта тут i ёсць мая малая радзiма.

– А вунь i качкi, – Улада кiyнула на птушак, якiя плавалi каля зараснiку чароту. – Ужо i дзеткi y iх вылупiлiся, так што яек у гнёздах больш няма.

Сапраyды, ля мамы-качкi боyталiся y вадзе маленькiя птушаняты. Яны вучылiся плаваць i ныраць.

– Якiя мiлыя! – любавалася Мiнола.

– Пойдзем пазнаёмiмся! – сказала Сiнька, выскачыyшы з заплечнiка.

– Чакай, упраyная! – спынiy яе Рудаш. – Напалохаеш iх i паспытаеш, наколькi моцная дзюба!

– Сапраyды, не варта спрабаваць знаёмiцца yсiм хаyрусам, – падтрымала Улада. – Няхай пакуль што Вухуцiк адзiн паспрабуе падысцi блiжэй.

Качка заyважыла цiкавасць невядомых вiзiцёраy i падала рэзкiм голасам усхваляваны сiгнал. Тут жа побач апынуyся качар i, прыкрываючы сваю сям’ю, правёy яе y зараснiк чароту.