Інструкцыя по спакушэнні замужніх жанчын

І yсё гэта моyчкi, хоць звычайна смяротна параненыя сабакi жаласлiва скавычуць перад тым, як канчаткова адысцi y нябыт… усе, нават самыя злосныя i куслiвыя з iх…

– Не страляйце, дзядзечка! – крыху запознена выкрыкнула дзяyчынка i, зразумеyшы, нарэшце, што адбылося, з цiхiм галашэннем кiнулася да нерухомага цела пiтбуля, лiтаральна павалiлася на яго. – Альма! Альмачка!

Але лейтэнант ужо не глядзеy у той бок. Уся yвага ягоная была прыкаваная да мужчыны, якi, змоyкшы, уздымаyся цяпер з зямлi, цяжка, з прысвiстам пры гэтым дыхаючы.

– У, зараза! – прашыпеy ён праз моцна сцятыя зубы i нават замахнуyся, цi то на сабаку, цi то на дзяyчынку, нагой, але лейтэнант, схапiyшы мужчыну за плячо, з сiлай адкiнуy яго кудысьцi yбок.

– Астынь!

– Усё зразумеy, начальнiк! – падазрона-пакорлiва адазваyся мужчына i, цыкнуyшы сабе пад ногi слiнай, злосна дадаy: – Развялi тут ваyкадаваy!

У мужчыны быy нейкi азызлы i амаль чорны ад пастаяннага п’янства твар i сiнiя ад наколак рукi.

«І трэба было гэткую поскудзь ратаваць! – мiжволi падумалася яму. – Не, каб каго добрага…»

– Альма, Альмачка! – зноy пачуyся за спiнай лейтэнанта заплаканы дзiцячы галасок. – Ну, расплюшчы вочкi!

Вакол сабралася yжо даволi шмат людзей, у асноyным жанчыны, i yсе яны глядзелi зараз на лейтэнанта, дакладней на пiсталет, якi той усё яшчэ трымаy у правай руцэ.

– Усё законна! – звяртаючыся адразу да yсiх патлумачыy лейтэнант, таропка хаваючы пiсталет у кабуру. – Гэты сабака напаy на чалавека, мог да смерцi загрызцi…

– Шкада, што не загрыз! – з непрыхаванай нават злосцю выгукнула нейкая пажылая жанчына. – Алкаша такога!

– Ён тут, па парку, з самай ранiцы швэндаyся! – дадала яе суседка, такога ж узросту. – Да людзей чапляyся, мацюкаyся yсяляк…

– Грошы вымагаy! – уступiла y размову трэцяя жанчына, крыху маладзейшая за першых дзвюх.

– Нож? – насцярожыyся лейтэнант, азiраючыся па баках. – Якi нож?

Тут ён i на самай справе заyважыy непадалёку y траве нож.

– Твой? – паказваючы на нож, спытаyся лейтэнант у мужчыны з наколкамi, але той адразу ж адмоyна закруцiy галавой.

– Якi нож, начальнiк? Першы раз бачу!

– Не манi! – разам загаманiлi жанчыны.