Өтеген батыр

Өтеген батыр

Жамбыл Жабаев

ЖАМБЫЛ ЖАБАЕВ

ӨТЕГЕН БАТЫР

ӨТЕГЕН БАТЫР

ЖАМБЫЛ ЖАБАЕВ

(1846–1945)

Ақ көбікке оранып,

Толқыны тоқсан бұралып,

Арықтай аққан арналы,

Жамбыл бір жыр жырласын.

Жұрт хикая тындасын,

Өтеген батыр туралы.

Хикая емес бұл өзі,

Өз жанымнан шығарған,

Есімде жоқ осы жыр –

Қайдан, қалай алынған.

Мұны, ызыңдап даладан, –

Жырлаған, ескен жел маған.

Бұл жырды мен естігем –

Тағы құлжа үнінен.

Бұл жырды мен естігем –

Бұлбұлдың тəтті күйінен.

Бұл жырды мен естігем –

Ер Өтеген туралы,

Саңқылдап шыңның қыраны,

Аңыз еткен күнінен.

Бұл жырды мен естігем –

Тулаған толқын дөңінен.

Бұл жырды мсн естігем –

Шебінен, дала гүлінен.

Бұл жырды мен естігем –

Жұлдыздың аққан көгінен.

Бұл жырды мен естігем –

Өрінен өскен желінен.

Бұл жырды мен естігем –

Сай-саланың шегінсн.

Бұл жырды мен естігем –

Безіп жүріп ауылдан.

Бұл жырды мен естігем –

Жыршыдан, ақын, қауымнан.

Жылды айналып, жыл озып,

Өтеген өліп, қол үзіп,

Сапар шекті келместей.

Алайдағы тарихтың,

Аузында халықтың –

Аңыз қалды өлместей.

Сол туралы, мінекей,

Домбыраны сөйлетем.

Өтегенді мадақтап,

Жырға қосып тербетем.

Халық айтқанын қостаймын,

Артық сөзді қоспаймын,

Жырымды желше гулетем.

«Халық айтса, қалып айтпайд»

Мен де сонан асырман.

Шынайы берген тұлға еді,

Келе жатқан ғасырдан.