Размова з люстэркам

Што цяпер скажа сваёй прыгажунi? Што грошы спатрэбяцца на лячэнне?

А як паведамiць жонцы пра дыягназ? Не, калi б пра якую радасную навiну, дык тут бы яна, як звычайна, першай даведалася. А пра такое? Марылю ён шкадаваy. Шкадаваy з таго часу, як жонка ледзь не памерла. Пазаматачная цяжарнасць, якая, казалi, не заyсёды лёгка дыягнастуецца. Цi, можа, трапiлiся няyважлiвыя yрачы? Марыля губляла прытомнасць ад болю, а y палiклiнiцы yсё нiяк не маглi вызначыцца з дыягназам. Ды i y бальнiцы некалькi гадзiн валаводзiлi.

А выратаваy яе маладзенькi iнтэрн, якi y тую ноч быy дзяжурным. Аджартоyваyся, што дыягназ паставiy, бо нядаyна на экзамене бiлет па гэтай тэме выцягнуy.

Марыля доyга адыходзiла ад аперацыi. Але сапраyднае гора было наперадзе: пачалася зацяжная дэпрэсiя. Не магла, дурнiца, змiрыцца з тым, што y яе не будзе больш дзяцей.

– Нашто нам яны? Наyрад цi былi б лепшымi, чым наша Алеська! – муж падбадзёрваy, гаварыy, што больш не хацеy бы бяссонных начэй i yсяго таго тлумнага, што звязана з немаyлятамi, але Марылю гэта не пераконвала i не суцяшала.

Яна замкнулася y сабе, згубiла апетыт, потым, наадварот, пачала сваё гора заядаць. Да таго ж абрынулiся нейкiя гарманальныя немачы. Марылю, прыгажуню з iдэальнай фiгурай, разнесла за 100 кiлаграмаy. Неyпрыкмет змянiлiся не толькi аблiчча, але i характар: iстэрыкi i сваркi сталi нязменнымi спадарожнiкамi iх сямейнага жыцця. Марыля без дай прычыны пачала раyнаваць Мiхася, як гаворыцца, да кожнай спаднiцы.

Была, праyда, адна гiсторыя, якая падагрэла гэтую рэyнасць.

Шэф Іван Іванавiч вадзiy унучку i падахвоцiy хлопцаy браць сваiх дзяцей у басейн. Алеся была самай малодшай, да таго ж плаванне нiяк ёй на давалася. І бацьку парэкамендавалi iнструктарку, як сказалi, былую чэмпiёнку па сiнхронным плаваннi. Ветлiвая, вясёлая i, чаго там хаваць, вельмi зграбная кабета Мiхасю спадабалася не толькi за знешнасць, бо жанчына здолела падабраць ключык да дзяyчынкi i yсяго за некалькi заняткаy навучыла яе не баяцца вады. Мiхась не паскупiyся i шчодра аддзячыy жанчыну далярамi – разам з афiцыйным заробкам у iх на працы y той час рэгулярна yручалiся канверты з валютай. А потым быy званок яе раyнiвага «Атэлы» дадому:

– У вашага мужа з маёй жонкай раман…

Гэта ён, небарака, знайшоy у жончынай сумачцы даляры разам з вiзiткай Мiхася. Дзве раyнiвыя асобы небяспечнейшыя за цунамi! Каб не рушыць сям’ю, з басейнам давялося тэрмiнова завязваць. Алеся, дарэчы, так i не навучылася плаваць.