На нашем сайте вы можете читать онлайн «Барсум атакує». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Фантастика, Социальная фантастика. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Барсум атакує

Автор
Дата выхода
14 мая 2018
Краткое содержание книги Барсум атакує, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Барсум атакує. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Генадзь Аўласенка) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Фантастычны раман “Барсум атакуе” — прамы працяг рамана “Дзікія кошкі Барсума”. Галоўны герой тут – Алаф Свенсан, былы космадэсантнік і былы супрацоўнік ФІРМЫ, які, па незалежных ад яго абставінах, вымушаны быў пакінуць планету Аграполіс. На паўкрымінальнай планеце Медэя-2 ён працуе выкладчыкам у адной з мясцовых гімназій, і жыццё ягонае тут працякае нейкі час надзвычай спакойна: без асаблівых падзей і прыгод. Але непазбежная вайна паміж ФІРМАЙ і Барсумам напаткала Свенсана і тут, на Медэі-2. І не проста напаткала, але прымусіла зрабіць даволі няпросты выбар. Выбар паміж жорсткасцю і бязлітаснасцю, паміж сумнай неабходнасцю забіваць і садыстскім задавальненнем ад самога гэтага працэса…
Барсум атакує читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Барсум атакує без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Так i ёсць: гэтая новенькая зноy засталася y класе пасля заканчэння yроку!
Што ёй спатрэбiлася ад яго на гэты раз?
– Мiстэр Свенсан, – дзяyчына падыйшла блiжэй, спынiлася каля самага стала. – Я вас не вельмi затрымлiваю?
– Ды не, – сказаy Свенсан, уважлiва пазiраючы на дзяyчыну. – А y чым справа, Лоран? Штосьцi незразумела па прадмету?
– Я – наконт секцыi. Хацела б запiсацца…
– Вось яно што!
Акрамя «навiгацыi» Свенсан вёy у гiмназii некалькi спартыyных секцый i гэта было, бадай што, адной з галоyных прычын той асаблiвай павагi, якую праяyлялi yсе без выключэння гiмназiсты да былога космадэсантнiка.
– Вы не супраць, мiстэр Свенсан?
– Ну што ты! – Свенсан усмiхнуyся дзяyчыне. – Буду вельмi рады! А на якую з секцый ты б жадала запiсацца? Напэyна, на касмiчную акрабатыку?
– Вось яшчэ! – Дзяyчына пацiснула плячамi, затым таксама yсмiхнулася, некалькi загадкава нават.
Чаго, чаго, а гэтага Свенсан нiяк не чакаy.
– Але ж там у мяне адны толькi хлопчыкi ды юнакi, – прагаварыy ён неяк нават разгублена. – Анiводнай дзяyчыны там няма, калi шчыра…
– І што?!
Пытанне гэтае было зададзена с такiм выклiкам, што Свенсан нават не знайшоy, што i адказаць.
– Ну, а чаму б табе yсё ж не запiсацца на акрабатыку? – прапанаваy ён, хоць заранне ведаy, якi пачуе адказ.
І сапраyды дзяyчына толькi адмоyна трасянула галавой i абурана блiснула блакiтнымi вачыма на настаyнiка. Хоць не, вочы y яе былi, хутчэй, зялёнага колеру… цi гэта асвятленне iх такiмi робiць?
«А яна прыгожая! – мiжволi падумалася Свенсану. – Вельмi нават прыгожая, асаблiва калi вось так абураецца.
Цiкава, колькi ёй: сямнаццаць? Ва yсялякiм разе, нiяк не больш…
І тут Свенсану стала, не тое, каб сорамна, але yсё ж прыкра неяк за гэтую сваю недарэчную цiкаyнасць. Яму якая рознiца, колькi ёй там гадоy?!
– Чаму вы не хочаце прыняць мяне y сваю секцыю?! Толькi таму, што я дзяyчына, так?!
«І да таго ж вельмi прыгожая!» – дадаy у думках Свенсана, але yслых, вядома ж, нiчога такога не сказаy.






