Дзікія кошкі Барсума

Высветлiлася, што не толькi О’Нiла правабiла незвычайная гэтая група з пяцi жанчын. Каля iх ужо тапталася некалькi фермераy, патэнцыяльных пакупнiкоy… праyда, нiводны з iх пакуль так i не рашыyся на завяршаючы крок. Фермеры толькi моyчкi разглядвалi жанчын, час ад часу лянiва перакiдваючыся кароткiмi фразамi. Час iшоy… на твары прадстаyнiка ФІРМЫ, якi знаходзiyся непадалёку, гатоyнасць услужыць i дапамагчы з выбарам паступова змянялася ветлiвай абыякавасцю i нават расчараваннем.

Але фермеры, i О’Нiл у тым лiку, не звярталi анiякай увагi на прадстаyнiка ФІРМЫ.

Іх прагныя позiркi yсё нiяк не маглi адарвацца ад гэтых пяцi жанчын, якiя нерухома, нiбыта статуэткi, застылi на сваiм пастаменце. Нягледзячы на тое, што пераважная большасць жанчын у зале былi прыгожымi i нават вельмi прыгожымi – а непрыгожых жанчын тут, здаецца, i, наогул, не было – гэтая пяцёрка адразу ж вылучалася незвычайнай сваёй прыгажосцю нават на агульным прывабным iх фоне. Высокiя, але не занадта, з бездакорна складзенымi фiгурамi i асляпляльна-прыгожымi тварамi, прыгажосць якiх яшчэ больш падкрэслiвалi блiскучыя, ярка-меднага альбо залацiстага колеру валасы, у прыгожым беспарадку рассыпаныя па плячах – яны здавалiся сёстрамi-блiзнятамi, хоць i не былi iмi…

Магчыма, менавiта гэтая асляпляльная прыгажосць жанчын i з’яyлялася асноyнай прычынай таго, што ахвотнiкаy набыць iх ва yласнасць пакуль што так i не знаходзiлася.

Больш таго, чухаючы патылiцы, фермеры, адзiн за другiм, паступова адыходзiлi ад прыгажунь i пачыналi прыцэньвацца да iншых жанчын расстаyленых у зале, можа, i не такiх прыгожых, як гэтая пяцёрка, але куды больш звыклых з фермерскага пункту гледжання. Некалькi разявак яшчэ працягвалi таптацца каля прыгажунь, нiбыта вагаючыся, але бачна было, што ваганне iх часовае. Яшчэ крыху i яны таксама павернуць у зваротным напрамку, тым больш, што выбар у зале iснаваy вялiкi i разнастайны.

Хутчэй за yсё, сам О’Нiл таксама выбраy бы кагосьцi з iншых жанчын… ну, хоць тую, першую, якая адразу ж прыцягнула ягоную yвагу яшчэ ля yваходу.

Але тут да групы разявакаy наблiзiyся яшчэ адзiн пакупнiк, таксама зусiм незнаёмы О’Нiлу. Гэта быy малады хлопец, нават вельмi малады, няскладны, хударлявы, да таго ж яшчэ i y акулярах, што сярод фермераy было, наогул, вялiкай рэдкасцю. Юнаку, напэyна, толькi нядаyна стукнула дваццаць гадоy i зараз ён прыйшоy сюды выбiраць сабе першую y сваiм жыццi жонку, таму усе разявакi (О’Нiл таксама) з цiкаyнасцю за iм назiралi.