Дзікія кошкі Барсума

Таму О’Нiл нiколi яшчэ не быy у дэманстрацыйнай зале… а вось цяпер, увайшоyшы у вялiзнае, ярка асветленнае памяшканне, ён адразу ж застыy, нiбыта аслупянелы. Ды i было ад чаго!

Не менш чатырох дзесяткаy маладых прывабных жанчын было размешчана на спецыяльных падстаyках па yсёй тэрыторыi вялiзнай дэманстрацыйнай залы. Жанчыны стаялi зусiм нерухома, нiбыта i не жанчыны гэта былi, а майстэрскi вырабленыя кiмсьцi пластыкавыя статуэткi. Аголеныя жаночыя целы, белыя, залацiста-смуглыя альбо нават карычневыя, былi прыгожа i з прафесiйным густам асветлены з самых розных ракусаy у самыя разнастайныя светавыя гамы i адценнi.

Жанчын на продаж ФІРМА заyсёды выстаyляла вось так, без адзення, i зусiм не з мэтай нейкай там эканомii, бо фермеру, якi афармляy пакупку, адразу ж выдаваyся поyны i разнастайны камплект жаночага адзення, прытым, без усялякай дадатковай платы. Проста ФІРМА лiчыла, i не без пастаy, што менавiта так пакупнiкi ацэняць тавар найлепшым чынам i выберуць сабе рабочую жонку якраз па свайму густу.

Першым жа памкненнем О’Нiла, якi больш за тры месяцы правёy, наогул, без усялякай жонкi, было выбраць адразу ж блiжэйшую да яго жанчыну, тым больш, што яна аказалася вельмi прывабнай i, да таго ж, бландынкай, а О’Нiлу заyсёды больш за yсё падабалiся менавiта бландынкi. Ён ужо зрабiy нават крок у бок служачага ФІРМЫ, якi стаяy непадалёку з абыякавым выразам на шырокiм твары, але, стрымаyшы сябе, вырашыy занадта не спяшацца. Цi не лепш, спачатку абыйсцi yсю выставу, тым больш, што i астатнiя пакупнiкi (а iх у зале было дзесьцi каля дзесятка) таксама не вельмi спяшалiся з набыццём сабе жонак.

Знаёмых фермераy сярод пакупнiкоy О’Нiл, як не прыглядаyся, так не заyважыy… i тады ён проста рушыy, не спяшаючыся, наперад. Павольна праходзячы па зале, О’Нiл уважлiва разглядваy жанчын. Вочы лiтаральна разбягалiся ад такой вялiкай iх колькасцi, фермер ужо амаль шкадаваy, што не выбраy адразу ж тую, першую… а раптам яе хтосьцi перахопiць! О’Нiл ужо вырашыy павярнуць назад, як раптам позiрк ягоны выпадкова наткнуyся на невялiкую групу з пяцi жанчын, чамусьцi выстаyленых разам, на адной шырокай падстаyцы.

Яшчэ ён заyважыy, што гэтыя жанчыны былi, не тое, каб зусiм ужо аднолькавыя, але вельмi падобныя адна на адну. І y той жа час яны чымсьцi адрознiвалiся ад усiх iншых жанчын, выстаyленых у гэтай зале, няyлоyным чымсьцi, але, тым не менш, гэтае адрозненне выразна адчувалася. Зацiкаyлены гэтым, О’Нiл вырашыy падыйсцi крыху блiжэй.