Қайлардасан, болалигим

Xuddi shu payt kun bo�yi kutilgan eng dahshatli xavf – Mahmud olako�z paydo bo�lib qoldi. U eshagini yalang�och qilib minib, bo�lar-bo�lmasga irillayveradigan, tumshug�igacha jun bosib ketgan kuchukchasini ortidan ergashtirib, qo�lida tuguncha, jadal yurib kelar edi, mashinaga yaqinlashgach, eshagini to�xtatib, hayrat ichida uzoq tikilib qoldi:

– Voy-bo�y, kattaligini qaranglar! – dedi nihoyat ko�zi chaqnab. – Kimning mashinasi bu?

– Bizniki! – ataylab qovog�ini solib dedi Davronboy.

– Shofyor amaki bizni qorovul qilib ketgan, – qo�shimcha qildi Omonboy. – Qaytayotganda bizga chelakda gaz olib keladi.

– Borib-borib senlarni qorovul qildimi, a?

– Qildi, alam qilsin!

– Bir tepsam yetti dumalab ketasan-ku!

Mahmud Davronboydan bor-yo�g�i bir yosh katta, xolos. Aka-ukalarni yolg�iz uchratdi deguncha, albatta yig�latib qochadi. Lekin hozir Davronboy bilan Omonboy undan zig�ircha ham qo�rqishmadi, nega desangiz, qo�llarida qurollari bor! Mahmud ham mana shu xanjar-u miltiqlardan sal-pal qo�rqdi shekilli:

– Opamnikiga pomidor olib ketyapman, bo�lmasa ta’zirlaringni berib qo�yardim-a! – deb asta jo�nab keta boshladi.

Bexavotirroq joyga borib olgach, eshagining boshini tortib: «Hali kelib, mashinalaringni ustiga chiqib, quvurlarini daranglatib chalib, maza qilib o�ynayman», deb qo�ydi.

Asta-sekin kech kirib, qorong�u tusha boshladi. Bu orada oyilari, ovqat pishdi, ichib olinglar, deb ikki marta chaqirib ketdi. Keyingisida televizor qo�yib beraman, «Olamga sayohat» bo�lyapti, har xil hayvonlar chiqyapti, deb yolvorib ham ko�rdi. Aka-ukalar ko�nishmadi. Biz kirib ketsak, begona bolalar quvurlarni dumalatib ketishadi, deb turib olishdi. Uchinchi gal oyilari to�ppa-to�g�ri keldi-da, hech narsa demay, Davronboyni chap qo�ltig�iga, Omonboyni o�ng qo�ltig�iga qisib, chumchuq boladek chirqillatib uyga olib kirib ketdi.

Yerga qo�yib, ikkovining ham orqasiga – yumshoq joylariga bir tarsakidan tushirib:

– Qaysar bo�lmay ketgurlar! – deb urishdi.

Davronboyga negadir juda alam qilib ketdi, ho�ngrab yig�lab yubordi:

– Ovqatingizni ham ichmayman! – javrab alamini chiqara boshladi.