Қайлардасан, болалигим

Endi hech narsa qo�rqinchli emas! O�sha dumi uzun alvasti-yu, hamisha tumshug�ini jun bosgan kuchugini ergashtirib yuradigan Mahmud olako�zlar ham kelaversin, paq-paq otib tashlashadi, tamom-vassalom! Oyilariyam topolmaydi, endi shapaloq bilan urib ham bo�pti.

– Men maza qilyapman, – cho�zib esnab qo�ydi kichik qorovul.

– Menam, – hatto esnashga ham holi kelmay qoldi katta qorovulning.

– Akajon, men uxlab qolyapman.

– Menam…

Umuman qorovullarning gapida jon bor edi, negaki, «Qo�rg�oncha» qishlog�ining kichik fuqarolari uyquga ketadigan vaqt allaqachon bo�lgan edi.

TO�RTINCHI BOB

QUVUR ICHIDA QO�RQINCHLI SAYOHAT

Shofyor amaki tuman markazidagi avtobazadan ko�tarma kran topib kelganda vaqt yetti xufton bo�lgan edi. Amaki ko�tarma kran yordamida yorilgan ballonlarni ko�z yumib ochguncha almashtirib oldi-yu, kunduzi olib chiqqan yog�ochni tashlab, shu bahonada Davronboy Omonboylar bilan xayrlashib chiqish uchun ularning uylariga kirdi.

Hovli o�rtasidagi daraxtga bog�lab qo�yilgan yakka-yu yolg�iz echkidan boshqa narsa ko�zga tashlanmadi. Shofyor amaki yosh do�stlarining nomini aytib bir-ikki chaqirib ham ko�rdi. «Uxlab qolishganga o�xshaydi, – yana bir o�tganimda alohida to�xtab, rahmat aytib ketarman», – deb ko�nglidan o�tkazdi-da, shoshilib chiqib, mashinani o�t oldirdi. U olis yo�llarga yurganda g�ing�illab so�zsiz kuylab borar, mashinaning tezligi oshgan sari kuy ham o�z-o�zidan avjiga chiqib borar edi. Bugun ham shunday bo�ldi.

Davronboy bilan Omonboylar esa hech narsadan xabarsiz, dunyoning hamma tashvishlarini: dadalarining oldidan qaytib kelib, o�g�illarini o�rnidan topolmay, sochini yulib, bo�zlab yurgan oyijonlarini ham, Mahmud olako�z-u katakdagi tovuqlar, hovlidagi echkilargacha – hamma-hammasini unutib, pishillab uxlab borishardi.

Davronboyning uyqusi qattiq, oyog�idan sudrab, boshidan suv quysangiz ham, to uyquga to�ymaguncha baribir uyg�onmaydi.

Omonboyning bo�lsa, uyqusi sal sergakroq edi. Hozir ham birinchi bo�lib Omonboy uyg�onib ketdi. Uyg�ondi-yu, quvur ichidagi zimiston qorong�ilikdan, har xil vahimali ovozlardan qo�rqib:

– Oyijon! – deya qichqirib yubordi.

Oyijoni uzoq-uzoqlarda qolib ketgandi, shuning uchun ham hech qanday javob qaytmadi.