Қайлардасан, болалигим

– Voy, hech narsa yo�q-ku, – debdi Gulnora degan qiz.

– Men peshonasida bir narsa ko�rgandek bo�lyapman, – debdi a’lochi Nasiba.

– Mayli o�rtoq, tuzalguningcha maza qilib yotaver, – debdi eng orqa partada o�tiradigan Orifjon, – «A» unlisini o�tganmiz, o�zim senga tushuntirib qo�yaman. Og�zingni katta ochib, ovoz chiqarsang, «A» bo�larkan.

O�rtoqlari Omonboyning aytganlariga bir ishonib, bir ishonqiramay turishgan ekan, to�satdan sehrli voqea yana yuz berib qolibdi-yu, Omonboy miyasidagi tasvirlarni o�rtoqlariga so�zlab bera boshlabdi, ana, «Shaxmat darsi» boshlandi, ana qizaloqlar o�yinga tushishyapti.

Ahvoliga hammalari achinishibdi. Xafa bo�lishib, boshlarini egib chiqib ketishibdi. Gulnora bo�lsa, ko�chaga chiqqach, chinakam yig�lab yuboribdi.

Bora-bora Omonboy ko�chaga ham chiqolmay qolibdi, to�p ham tepa olmasmish, xokkey ham o�ynay olmasmish, sal narsaga boshi aylanib ketaverarmish. Doktor chaqirtirishibdi, tabibga ko�rsatishibdi, kechasi bitta domla kelib, kuf-suf ham qilib ketibdi.

Biri u debdi, biri bu debdi. Oqibat shu bo�libdiki, unga Telebola deb nom berishibdi. Bu nom Omonboyga hech yoqmas emish, g�ashi kelarmish, oxiri, Toshkentdagi eng katta doktorgami, televizor ustasigami uchrashmoqchi bo�lishibdi.

SARGUZASHTNING TO�QQIZINCHI BOBI

Toshkentdagi nom chiqargan mashhur doktor amaki uyida qabul qilibdi. Avval Omonboyning ota-onasi bilan rosa suhbatlashibdi.

Keyin Omonboy bilan doktor amaki o�rtalarida mana bunday suhbat bo�lib o�tibdi:

– Obbo o�g�lim-ey, sening ham peshonangga televizorcha yopishib qoldimi? – deb so�rabdi amaki.

– Sizga ko�rinyaptimi? – shoshilib so�rabdi Omonboy.

– Ha, ko�rib turibman, o�g�lim.

– Amaki, siz qanday ko�ryapsiz?

– Men hamma narsani ko�raman, o�g�lim. Bu voqea 17-may kuni bo�lganmidi, o�g�lim?

– Ha, o�sha kuni bo�lgan edi, siz qayoqdan bilasiz?

– O�g�lim, men hamma narsani bilaman, o�sha kuni sen ertalabdan kechgacha televizor tomosha qilgansan, shundaymi?

– To�g�ri, kun botay-botay deguncha ko�ruvdim.

– Echkingga xashak solishni unutgansan, to�g�rimi?

– Voy, bunisiyam to�g�ri, amaki, – debdi Omonboy.

– Tovuqlaringni katakka kiritmagansan.

– Kiritmoqchi edim-u, tursam tomosha tugab qoladi, deb qo�rqqanman.