Қайлардасан, болалигим

– O�sha kuni, rostini ayt, o�g�lim, necha soat televizor tomoshasini ko�rding?

– Esimda yo�q, amaki.

– Kun bo�yi ko�rgansan, kechga yaqin xontaxta ustidagi kichkina televizorcha sen tomonga kela boshlagan.

– To�g�ri, surilib kelayotgandek edi.

– Surilib kelib, peshonangga yopishib qolgan.

– Voy amaki, siz ko�rib turganmidingiz?

– Ha, hammasini ko�rib turgandim.

– Siz sehrgarmisiz?

– Ha, sehrgarman.

Savol-javob mana shu yerga yetganda Omonboy yig�lab yuboribdi.

Nega yig�layotganini o�zi ham bilmas ekan. Lekin doktor amaki yig�lagan bolalarni yupatishga usta ekan. Kafti bilan Omonboyning qizib turgan peshonasini uch marta silagan ekan, yig�i to�xtab qolibdi. Keyin doktor amaki:

– Tashvishlanma, o�g�lim, sendan oldin ham oltita bolaning peshonasiga yopishib qolgan televizorni ajratib olganman. Xudo xohlasa, sen yettinchisi bo�lasan, lekin bu oson emas, og�ir-og�ir shartlari bo�ladi, – debdi.

– O�shanda Telebola degan nomim ham yo�q bo�ladimi? – shoshilib so�rabdi Omonboy.

– Albatta, yo�q bo�ladi, – debdi hamma narsani biladigan sehrgar amaki.

Keyin ichkarida sehrli sandiqchasi bor ekan, o�shani ochib, ichidan yettita sehrli, ehtimol sehrli emasdir-u, Omonboyga sehrlidek tuyulibdi-da, ishqilib yettita ko�k konvert olib:

– Har kuni bittadan ochasan, qanday shart yozilgan bo�lsa, so�zsiz bajarasan, bajarib bo�lganingdan keyin mana bu shishadagi sehrli suvdan uch ho�plam ichasan, ichishing bilan darhol uxlab qolasan, – degan gaplarni aytibdi.

– Yetti kun deganda peshonangdagi televizorcha o�z-o�zidan yo�q bo�lib qoladi, – deb negadir Omonboyning qulog�iga shivirlab aytibdi.

Omonboy xursand bo�libdi, tashqarida betoqat kutib o�tirgan ota-onasi ham behad sevinishibdi.

SARGUZASHTNING ENG QUVONCHLI BOBI

Shoshilib uylariga qaytishibdi. Katta Tagob qishlog�idagi barcha odamlar bu sehrli voqea nima bilan tugashini kutishayotgan ekan.

Hammalari yopirilib kelishibdi. Qandoq bo�ldi, qandoq bo�ldi, deb rosa so�rashibdi. Hatto bitta kampir «O�sha sizlarni ko�rgan doktorning orqasida ham ko�zi bor emish, shu rostmi?» deb so�rabdi. Lekin hech kimning savoliga javob qaytarishmabdi. Faqat uylarini poylab, echkilari bilan tovuqlariga qarab o�tirgan Davronboyga juda-juda mehribon bo�lgani uchun bo�lgan voqeaning hammasini bitta qoldirmay so�zlab berishibdi.