Қайлардасан, болалигим

Xullas, ertasiga mashaqqatli sinov boshlanibdi. Birinchi ko�k konvert ochilayotganda Davronboy o�rtog�iga «Qo�rqma, men yoningda turaman, yiqilsang, turg�izib qo�yaman», deya dalda beribdi. Konvert ichidan qo�rqinchli hech narsa chiqmabdi, xat chiqibdi, unda «Omonboy o�g�lim, esingdami, 21-yanvar kuni qo�shning Sora xola pul uzatib, jon o�g�lim, menga magazindan non olib kelib bergin, deganda, pulni olgansan-u, nonga bormagansan. O�shanda kampir xolang och qolgan, hozir kirib kechirim so�ra», degan yozuv bor ekan.

Omonboy, e, bu shart juda oson ekan-ku, deb xursand bo�lib, magazindan non olib, xolasining oldiga kirgan ekan, xola xursand bo�lib ketibdi-da, Omonboyning peshonasidan o�pib, unga sherik bo�lib turgan Davronboyga ham rahmat aytib, ikkovlariga cho�ntaklarini to�ldirib yong�oq beribdi. Omonboy uyiga qaytib, sehrli suvdan uch ho�plam ichgan ekan, shu zahotiyoq uxlab qolibdi. Uyqudan turgach, navbati bilan qolgan yettita shartni ham bajaraveribdi, bajaraveribdi.

Uxlash ham davom etaveribdi, etaveribdi. Oxirgi konvertni ochayotganda Omonboyning ota-onasi ham, jonajon o�rtog�i Davronboy ham juda qo�rqishibdi. Bordi-yu, bu shart qiyin bo�lsa, Omonboy uni bajara olmasa, peshonasida bir ko�rinib, bir yo�q bo�lib qolayotgan televizorcha butunlay qolib ketsa, unda nima qilamiz, deb rosa o�ylashibdi.

Nihoyat, oxirgi ko�k konvertni ochishibdi, undan sehrgar doktorning mana bunday so�zlari chiqibdi: «Omonboy o�g�lim, endi senga berib yuborganim, sehrli suvdan uch ho�plam emas, olti ho�plam ichasan-u, darhol uyquga ketasan, demak, bu gal ikki hissa uxlaysan.

O�rningdan turganingda miyangdagi har xil tasvirlar, qulog�ingdagi yoqimsiz ovozlar, peshonangning qizishi butunlay yo�q bo�ladi, sen endi soppa-sog�san, papkangni yelkangga osib, maktabga jo�nayverasan. Shartli savollarni tuzib chiquvchi professor Odil Usmonov».

Omonboy ko�zini ochib, atrofiga qarasa, o�sha birinchi kuni uyqusirab, boshi og�irlashib, qulog�i shang�illab, jahl ustida qo�yxonadagi o�tlar orasiga otib yuborgani kichkina televizorcha yonginasida paydo bo�lib qolibdi.

– Voy, mening miyamga kirib ketgan televizor mana shu edi-ku, – deb qichqiribdi Omonboy.

– Ha, o�sha televizorcha miyangdan chiqib keldi, – deyishibdi ota-onasi.

– Ha-ha, o�shaning o�zi, – deb tasdiqlabdi Davronboy ham.