Беш болали йигитча

– Rost, o�lay agar, mana, ishonmasangiz qornimni ko�ring, juda och! – shunday deb Omon etagini ko�tarib palapon bo�lgan chumchuq bolaning qornidek qip-qizarib irg�ib chiqqan qornini ko�rsata boshladi. Yaxshiki, cho�ntagimda bir kaft turshak bor ekan, olib darrov ukamga uzatdim.

– Zulayho, nega uning nonini yeb qo�yding, – deya urishgan bo�ldim, – yana shunday qilsang, seni eshakka mindirmayman.

Omon men bergan turshakni cho�ntagigami, bilmadim, qayerigadir berkitib yana arz-dod qila boshladi;

– Aka, Usmoningiz ham nonimni yeb qo�yyapti, to�g�rimi, Usmon, yeb qo�yding-a?

Ukaginam shunday mo�ltirab turibdiki, rahmim kelib ketganidan, darrov cho�ntagimni kavlashtira boshladim.

Xayriyat, bir chekkasida besh-olti dona mayiz qolgan ekan olib, chang-chungdan tozalab, uzatgan edim, ukaginam shosha-pisha uni og�ziga soldi-yu, tomog�iga don tiqilgan xo�rozdek ketma-ket yutinib:

– Aka, men kasalman, mana, qornimni ushlab ko�ring, mayiz yesam tuzalib qolaman, – deb yolvora boshladi.

Endi nima qilsam ekan, cho�ntagimda hech narsam qolmadi-ku, bir jihatdan olganda, shu ukaginamga ham qiyin, ayni yeb-ichadigan payti. Goh to�yib, goh to�ymay kun bo�yi dalada, traktorning ortidan ergashib yuradi… Yerdan dast ko�tarib oldim-da, peshanasi-dan o�pib:

– Yur, oyijonimni oldiga boraylik – dedim, – ehtimol senga non olib qo�ygandir.

Omon nonning daragini eshitib, tipirchilab qo�limdan tushdi-da, hozirgina haydalgan shudgor oralab traktor tomonga yugurib ketdi, ortidan o�zim ham jo�nadim.

Yerlarni traktor juda chuqur haydabdi, qora nam tuproqdan hovur ko�tarilib turibdi. Chigirtkalar, har xil qurt-qumursqalar tuproq yuzasiga chiqib qolgani uchun qushlar g�ujg�on o�ynab, ularni ovlash bilan ovora....

Yo�q, men yanglishgan ekanman, opamning yonida o�tirganlar kataysa qilgani chiqqan qizlar emas ekan, shogirdlari ekan. Bittasi eri urushga ketayotganda bo�yniga osilib yig�lab, hammaning dilini ezgan Qumrinisa opa, ikkinchisi eridan yaqindagina tilla soat bilan ikkita jun ro�mol solingan posilka olgan Mukarram xola.

Mukarram xolamning ham emizikli bolasi bor. O�sha bolaga ham qarab yurgani uchun ro�mollardan bittasini Zulayhoga hadya qilgan.

Traktor marzaga yaqin kelib to�xtadi. Opam mashinaning rulini Mukarram xolamga berib, uning ingalab yig�lab turgan chaqalog�ini qo�liga oldi-da, juda avaylab sekin-asta yerga tusha boshladi.