Беш болали йигитча

Bosh qahramon Orif – nafaqat besh nafar go�dakning akasi, u qarovchisiz bolalarning, o�z oilasining kichik yo�lboshchisi ham. Oila shamchirog�i o�chib qolmasligi uchun Orifning zimmasiga ulkan mas’uliyat yuklangan.

Ota-onasidan judo bo�lgan bolalar o�z dunyosida yashalarsa-da, urush, vayronagarchiliklarni to�la his etadilar.

Front uchun zambarak sotib olish maqsadida borbudini sotgan qariya-chi? Adolat uchun o�zini o�tga, cho�qqa urishga shay turgan bolalar uyining omadsiz direktori rus ayoli Mariya Pavlovna-chi?

Oriflar oilasi yaxshi odamlar orasida yashaydi, biroq hayot kabi haqiqat qissasi ham shafqatsiz va yaxshi odamlar hamma vaqt ham boshiga musibat tushgan bolalarga yordam qo�llarini cho�za olmaydilar.

Ammo ular go�daklar yonida bo�lmasalar-da, mehribonlik ko�rsata oladilar. Bu esa yaxshi qahramonlarning emas, balki yovuzlikka qarshi kurashib, dunyoni munavvar etuvchi yaxshilik, ezgulikning kuchidir! Adib mazkur haqiqatni tasdiqlar ekan, bolalarning Toshkentdan Qo�qonga – qadrdon qishloqlariga kelishdagi mashaqqatli yo�lida ezgulik yordam qilgani, yovuzlik esa xalaqit berganini yorqin aks ettiradi.

Xudoyberdi To�xtaboyev – ajoyib iste’dod egasi. Urush yillaridagi o�smirlar hayotini yorituvchi kitobi ham achchiq qismatdan hikoya qiluvchi ajoyib asardir.

Axir, yaxshilikning faqat shirin ta’mi borligi haqida kim aytdi?

Hayotda yaxshilik, xotirjamlik, ravon yo�l emas, aksincha, sinovlar insonni inson darajasiga ko�taradi.

Bu sinovlar achchiq bo�lmasa qani edi! Modomiki, davr shuni taqozo etgan ekan, nachora!

Besh bolali Orif achchiq sinovlarni boshidan kechirdi. U g�olib bo�ldi.

Aytish mumkinki, u zafar quchgan Orifdir!

В В В В Albert LIXANOV

«TANISHING, DO�STINGIZ ORIFJON!»

Og�ir urush yillari… Shu urushning kasofati tufayli butun-butun qishloqlar huvillab qolgan. Yosh-u qari – barcha urushning tashvishi bilan yashaydi, ular orasida bir oz quv, bir oz sho�x-shaddod, bir oz latifago�y, ammo juda ham pok Orifjon ismli bola ham bor.

Urushning kulfatlari uning ham yelkasiga tushgan. Bu haqda uning o�zi yarim hazil, yarim chin qilib shunday deydi: «Belim sal bukikroq, buni o�zim ham tan olaman, ukalarimni ko�taraverib, shunaqanggi bo�lib qolganman, bo�yim ham tengqurlarimga qaraganda sal pastroq, buni ham inkor qilmayman. Men yuqoriga qarab o�saman deganimda ukalarim yelkamga minib olib, pastga qarab bosishavergan.