На нашем сайте вы можете читать онлайн «Беш болали йигитча». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
Беш болали йигитча читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Беш болали йигитча без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Eshak xaydalmagan taqir yerga chiqib olgach o�ynoqlab, shataloq otib, xuddi bizga o�yin ko�rsatmoqchi bo�lgandek g�alati-g�alati qiliqlar qilib qocha boshladi. To�xtab, biz tomonga tumshug�ini cho�zib turadi-da, yetay-etay deganimizda yana o�ynoqlashga tushadi. Sulton bizga qaraganda chopag�onroq ekan, ikki marta yetib olib tizginini ushladi-yu, ammo eshak siltanib chiqib ketdi. Ikki soat chamasi ovora bo�ldi quva-quva baland-past qirlarga borib qolibmiz. Tepalikdan u yog�i terak bo�yi keladigan jarlik.
– Eh, – deb uh tortib yubordi.
Eshak jarlik tubiga gupillab urildi-yu, baqadek yalpayib qolgandek bo�ldi.
– Tamom! – dedi otam bosh chayqab.
Otam bilan Parpi buvam bizga juda ilxaq bo�lishibdi. Ehtimol dasht orqali rayonga jo�nab ketgandir deb ham o�ylashibdi.
– Ro�zg�orga yarab turuvdi, – xuddi kechirim so�ragandek bir ohangda dedi otam.
– Mayli, Polvon, qayg�urma, bolalaringning boshiko�zidan sadaqa, – otamning ko�nglini ko�tardi buvam, – eshagim tug�sa bolasini berarman, endi tezroq jo�naylik tag�in hukumatdan gap eshitib yurmagin.
Harbiy komissariatning hovlisiga choshgoh mahalida yetib bordik. Hamma yoqqa odam demagani sig�may ketibdi. Chol-u kampirlar, yosh-yosh qiz-u juvonlar, men tengi, mendan kichkina bolalar – igna tashlasang yerga tushmaydigan bo�lib ketibdi.
Otam tengi, undan yoshroq ikki yuz chog�li kishini hovlining qoq o�rtasiga ikkitadan qilib safga turg�izib qo�yishibdi. Safdagilarning bir xillari tartibga rioya qilib tikka turibdi, bir xillari bor-e, oyog�im tolib ketdi, qo�lingdan kelganini qilmaysan-mi deb, qopining ustiga o�tirib olibdi, atrofdagilar bo�yinlarini cho�zib, bir xillari qo�lini og�ziga kuvacha qilib safdagilarga gap ham qo�shib turishibdi:
– Dada, dadajon, men bu yerdaman!
– Hakim, bora solib adresingni jo�natgin!
– Bolaginam, bemahalda ko�chaga chiqmagin!
– Akajon, rasmingizni jo�natib yuboring, oyimga darmon bo�ladi.
– Adasi, bolalaringizdan ko�nglingiz tinch bo�lsin, bir yaxshi qilib olib o�tiraman.
Otam Parpi buvam bilan quchoqlashib xayrlashdi, bolalarimni sizga, sizni xudoga topshirdim, dedi. Hammamizni bir-bir bag�riga bosib peshanamizdan o�pdi.






