На нашем сайте вы можете читать онлайн «Беш болали йигитча». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Приключения, Книги о приключениях. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Беш болали йигитча

Автор
Дата выхода
03 ноября 2023
Беш болали йигитча читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Беш болали йигитча без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Opam bo�lsa otamning yelkasiga qo�lini qo�yishi bilan, negadir ho�ngrab yig�lab yubordi.
Otam nihoyat o�rtaga o�tib yoshgina rus komandiriga ro�baro� bo�ldi. Komandir ro�yxatdan otamning familiyasini topib, qo�lini shop qilib bir narsalar degan edi otam yo�lda eshak qochib ketib ovora bo�lib qoldik dediyu, oxirida yana:
– Eshshak… – deb qo�shimcha qilib qo�ydi.
– Eshshak?! – xayron bo�lib so�radi komandir.
– Da, eshshak! – dedi yana otam.
Komandir negadir battarroq tutaqib ketdi, yer tepindi, otam yana qayta boshdan tushuntira boshladi.
– Piyanista, – deb qo�shimcha ham qilib qo�ydi.
– Piyanista?! – qoshlarini kerib takrorladi komandir.
– Ha, eshak piyanista, – dedi otam nihoyat tushuntira olganidan mamnun bo�lib. Ammo komandir jahl otiga minib oldi. Nazarimda sochlari tikka bo�lib ketgandek bo�ldi, vizillaganicha ichkariga kirib, o�zi tengi bir uzbek komandirni boshlab chiqdi.
– Nega komandirni haqorat qildingiz? – so�radi yigit. Otam bo�lgan voqeani aytib bergan edi, o�zbek xaxolab kulib yubordi, rusga tarjima qilgan edi, u ham xaxolab kulib yana bir narsalar deb qo�ydi.
– Nima deyapti? – qiziqsinib so�radi otam.
– Essizgina, eshagini olib kelganda otliq askarlar safiga yozib qo�yardim, minib jang qilardi, deyapti, – tushuntirdi o�zbek komandir.
Safda turganlar o�rtasida yengilgina kulgi ko�tarildi. Otam ham kulib, shosha-shosha javob qaytardi:
– Komandirga aytgin, Parpi amakining eshagi tug�sa xo�tikchasini berib yuboraman deyapti, o�shani minib jangga kiraveraman.
O�ris komandir yana kuldi, yaqin kelib otamning yelkasiga shappatilab, safga qo�ya boshladi. Otamning bo�yi juda baland ekan, qayerga qo�ysa yoni-beridagilar beli barobar bo�lib qolaverdi. Oxiri safning eng oldiga o�tkazib ko�rdi, unda ham bo�lmadi. Sheriklarining bo�yi otamning yelkasidan bo�lib qoldi.
– Sal engashib turaman, – dedi otam bo�yi novchaligidan xijolat bo�lib.
– Hechqisi yo�q, – dedi komandir, – artilleriyaga sizdaqangi pahlavonlar kerak.
Komandir orqaroqqa chekinib, safga tiziling deya o�rischa buyruq berdi. O�tirganlar o�rinlaridan turib, bir xillari qopchigini qo�liga oldi, boshqalari yelkasiga tashladi. Komandir chapga buriling deb buyurgan bo�lsa ham safdagilarning yarmi o�ngga, yarmi orqaga burilishdi.






