Беш болали йигитча

Bir xillar yurib keta boshladi, yana bir xillari turgan joyida qoqilgan qoziqdek jim turishaverdi. Komandir safni avvalgi holiga keltirguncha naq terlab ketdi. Chapga deganda qayoqqa, o�ngga deganda qayoqqa burilish kerakligini rosa tushuntirgach:

– Chapga! – deb buyruq berdi yana. Yo�q, bu gal uncha anglashilmovchilik bo�lmadi, hamma chapga burildi.

– Olg�a! – buyruq bo�ldi yana. Saf qo�zg�alishi bilan kuzatuvchilar ulu tortib yig�lashga tushdi. Minglab odamlarning jam bo�lib yig�lagani juda qo�rqinchli bo�larkan.

– Otajon!

– Akajonim!

– Pahlavonim!!!

– Hoy, adasi, to�xtang! – degan ovozlar eshitilib qoldi har tomondan. Nazarimda, butun olam yig�layotgandek yer-u ko�k daraxtlar ham ko�z yoshi to�kayotgandek bo�lib ketdi. Usmon yig�layapti, Omon bo�zlayapti, Robiya chinqiryapti…

– Voy xudoyim!

– Alining qilichiga uchrasin o�sha Girmon!

– Essizgina yigitlar!

– O�g�ilginam! – deb xayrlashishyapti odamlar.

Opam negadir jim, yig�lamaydi ham, gapirmaydi ham, to�satdan loqayd, beparvo bo�lib qoldi. Kun bo�yi shu ahvolda yurdi. Miting paytida ham, askarlarni mashinaga chiqarishayotganda ham toshdek qotib turaverdi. Ukalarim yopishsa, siltab tashlaydi. Uyga qaytib kelgunimizcha ham kayfiyati o�zgarmadi. Xuddi jin chalib ketgandek tili yo�q gung bo�lib qoldi.

Uyga kelsak ish juda rasvo bo�libdi. Oy-kuni yetib turgan sovlig�imiz cho�zilib yotibdi, tug�aman deb ko�p urinibdi-yu, tug�olmay o�lib qobdi.

– E attang! – dedi Parpi buvam bosh chayqab, – bolasi teskari kelgan ekan… O�zim oldida bo�lganim-da osongina qutulardi-ya.. Ha mayli, kelgan balo shunga urgan bo�lsin.

Omon opamga surkalib non berasiz, qornim og�riyapti deb xarxasha qilgan edi, opam to�satdan portlab ketdi:

– Yo�qol!!!

PARPI BUVAM ZAMBARAK SOTIB OLMOQCHI

To�ron amaki bilan Roziq tog�am uyma-uy yurib jangchilar uchun meva-cheva, qo�lqop, jun paypoq, quloqchinga o�xshash narsalar yig�ishyapti, biz bolalar bo�lsak qani kim nima berarkin, qancha berarkin deb qiziqqanimizdan galalashib ularning ortidan ergashganmiz.

Navbat Parpi buvamga kelganda Roziq tog�am:

– Bir xillar shu bir kap mayizini ham qizg�anadi, – deb gap boshladi, – toshkentlik bir odam butun boshlik tanka sotib olib beribdi!

– Tankang nimasi? – so�radi Parpi buvam.

– Tanka deb urushadigan traktorga aytishadi.