Беш болали йигитча

Tepalikda jang maydonini kuzatib turgan maktab qo�shinlarining qo�mondoni:

– Usmon, sen o�lding! – deb qichqirdi.

– O�lganim yo�q! – javob qaytardi Usmon.

– O�q tegdi senga, yot!

– O�q tekkani yo�q, xudo ursin agar!

– Yot deyapman!

– Yotsam kartoshka bermaysiz-da?

– Yot, axmoq!

Bechora ukaginamga juda achinib ketdim, yo�q o�q tekkani uchun emas, yo�q-yo�q, u och edi, ertalab nonushta qilgani yo�q, yaxshiroq urushsam ko�proq kartoshka olarmikanman deb, hammadan oldin yugurgan edi u, mana kartoshkaga yetay-etay deganda bevaqt nobud bo�lib ketdi u…

Yuz metr chamasi emaklab borgach, o�rnimdan turib:

– Vatan uchun jangga!! – deb o�z askarlarimga komanda berdim «Ur-ra!» deya qichqirishib, nayzabozlik jangiga tashlandik.

Tepalik uchun chinakam jang boshlanib ketdi: avvaliga yog�och miltiqlarning uchini urishtirib nayzabozlik qildik keyin o�zimiz ham bilmagan holda miltiqlarni uloqtirib, qulochkashlab mushtlashishga tushib ketibmiz. Bunday qarasam, askarlar dushman tomon bilan aralashquralash bo�lib ketibdi. Bir-birini bosib olgan kim, birbirini yoqasidan bo�g�ib olgan kim, qo�ltig�ining tagidan qo�l o�tka-zib pahlavonlardek kurash tushayotgan kim, bilib bo�lmaydi.

– Endi chekininglar axir! – deb qichqiramiz.

– Ha, biz chekinsak kartoshka o�zlaringga qoladi-daa! – deydi dushman tomondagilar.

– Hoy, sekinroq bo�g�, qusib yuboraman!

– Bo�lmasa, siyohni to�la, kecha siyohdonimni sindirib qo�yuvding.

– Og�zingga latta tiqmasammi, sen shaytonni!

– Mana senga shayton, mana! – degan gaplar ham eshitilib, turibdi. Bir mahal ukam Sulton (u dushman tomonda turib tepalikni himoya qilayotgan edi) yelkamga tarmashib yerga bosib olsa bo�ladimi! Bilasiz-ku, u xirsdan ham kuchli! Shu harakat qilaman, qani endi tagidan chiqib keta olsam.

– Ahmoq, tur endi! – dedim siltanib.

– Omborxonaning kalitini ber, keyin turaman!

– Tur deyapman!

– Kalitni ber!!

Xayriyat xuddi shu payt maktab qo�shinlarining qo�mondoni teshik tog�orani «dang-dung» qilib chalib, bizga chekinish uchun buyruq berib qoldi, bo�lmasa kim biladi deysiz, aka-uka chinakam mushtlashib qolarmidik.

Sapchib o�rnimdan turib askarlarimga chekinish haqida qo�shimcha buyruq berdim, yarador bo�lganlarini yelkamizga opichlab, jang maydonini sharmandalarcha tashlab chiqib ketdik.