Қасоскор қашқирлар 2-китоб

– Барон сенга ишонмай қўйган, – деди Витя. – Бугун – эрта уйидан ҳайдайди.

– Гуноҳ иш қилмадим, топшириқларини ўз вақтида бажармоқдаман! – соддалик билан деди Ҳамид.

– Чол бекордан-бекорга қўлингдан калитни тортиб олмаган, ҳужжатларни топширишингни талаб қилмаётган, бирор айб қилгандирсанки, шундай қилган!

– Унда ишни пайсалга солмай тезлатишимиз керак! – уни қувватлади Володя.

– Тўғриси кутиш менинг ҳам жонимга тегди. Эртага ҳайдаб юборса қаерга бораман?

– Дўстларим, – деди Витя шивирлаб. – Барон бугун тунда лўлиларнинг қандайдир маросимига боради.

Эрталаб қайтиб келади. Р?шни тунда бажарамиз! Соатларингни тўғрилаб олинглар. Операция тунги соат СћРЅ РёРєРєРёРґР° бошланади!

– Борди-ю, хўжайин келиб қолса-чи? – Бу ҳамма нарсага шубҳа билан қаровчи Ҳамиднинг сўзи эди.

– Эшик олдида Витяни қолдирамиз.

Келиб қолса, остонадаёқ бошига туқмоқ билан урасан! – буюрди Володя.

– Мен-Р°? – С…СѓРґРґРё ТіРѕР·РёСЂ чолни урадигандек Т›СѓСЂТ›РёР± кетди Витя. – Р?лтимос, Р±Сѓ ишни менинг зиммамга юклама. РЈРјСЂРёРјРґР° одам урмаганман.

– Аҳмоқ, урмаган бўлсанг энди урасан. Кўз олдингга Баронни эмас, қопоғон итни келтириб ур!

– Сандиқнинг калити Бароннинг ҳамёнида туради.

У сиз очиб бўлмайди. – деди Ҳамид. – Бирорта темир буюм тайёрлаб қўйишимиз керак. Калит ўрнида ишлатамиз…

– Сандиқни очишии менга қўйиб қўй, – керилиб жавоб қайтарди Валодя.