Праўда ў вочы

Давайце yспомнiм паiмённа yсiх, хто аддаy душу д’яблу п’янства. Лiчу, што той, хто жлукцiць спiртное, але пакуль яшчэ жывы, будзе ведаць, што iмя яго захаваецца y гiсторыi. Праyда, у асобным спiсе – п’янiц i алкаголiкаy.

Дакладная запiска

Начальнiку райсельгасхарчу

Чарназёмаву Івану Кузьмiчу

ад дырэктара саyгаса

«Шырокiя гарызонты»

Пеyнiкава Вiктара Пятровiча

Даводжу да Вашага ведама, што рэдакцыя нашай раённай газеты праводзiць няправiльную работу. Мяркуйце самi.

У апошнiм нумары газеты быy надрукаваны крытычны матэрыял, у якiм расказвалася аб дрэннай арганiзацыi сельскагаспадарчай вытворчасцi y нашым саyгасе «Шырокiя гарызонты».

Да таго ж былi змешчаны i фотаздымкi, якiя адлюстроyваюць непрывабны стан спраy у гаспадарцы, якой я паспяхова кiрую yжо некалькi гадоy.

Сапраyды, як Вы i самi добра ведаеце, ураджай збожжавых i iншых культур мы вырасцiлi нядрэнны, але загубiлi, своечасова не yбралi. Праyда i тое, што надоi малака знiзiлiся yдвая, а прывагi буйной рагатай жывёлы y нас нiжэй, чым у самых адсталых гаспадарках.

Дапусцiлi мы i падзёж жывёлы, а на ферму y нас не зайсцi з-за гною i бруду. Згодзен, шмат недаробак i y iншых справах. Дастаткова yспомнiць, колькi новай тэхнiкi мы yгробiлi за апошнiя два гады, амаль уся яна стаiць пад плотам.

Можна сказаць, што сваiм крытычным матэрыялам газета пляснула мяне тварам у лужыну. Але ж i на Вас пырскi паляцелi. Цяпер кожны жук i жаба паказвае пальцам на мяне, не ведаю yжо, куды вочы дзяваць. Карацей кажучы, заварылi кашу газетчыкi.

Улiчыце, шаноyны Іван Кузьмiч, што публiкацыя y газеце матэрыялаy, якiя раскрываюць нашу безгаспадарчасць, наносiць вялiкую шкоду нашаму з Вамi аyтарытэту.

Улiчваючы yсе гэтыя акалiчнасцi, прашу Вас, Іван Кузьмiч, нацiснуць на yсе кнопкi, каб у газеце больш не паяyлялася крытычных матэрыялаy у наш адрас, а змяшчалiся толькi станоyчыя.

З надзеяй на дапамогу,

    В. Пеyнiкаy

Узнагароджанне

У разгар рабочага дня y кабiнеце намеснiка дырэктара yстановы пачуyся тэлефонны званок.

Трубку yзяy гаспадар кабiнета – Ігар Пятровiч.

– Добры дзень! Турбуе Галубiцкая…

– Я пазнаy вас, Вольга Пiлiпаyна, пазнаy! – падхапiyся намеснiк дырэктара. І yжо стоячы працягваy размову, бо недзе вычытаy, што так лепш думаецца, чым тады, калi сядзiш у крэсле пры размове.

– А дзе ваш дырэктар? – уладным голасам спытала Галубiцкая, намеснiк старшынi райвыканкама, якая курыравала пытаннi сацыяльнай сферы жыцця y раёне.