На нашем сайте вы можете читать онлайн «Праўда ў вочы». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Легкое чтение, Юмористическая литература, Юмористическая проза. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Праўда ў вочы

Автор
Дата выхода
26 февраля 2019
Краткое содержание книги Праўда ў вочы, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Праўда ў вочы. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор () в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
У новай кнізе пісьменніка-гумарыста Міхася Слівы змешчаны творы, напісаныя ў апошнія гады. Аўтар умее ў звычайным убачыць незвычайнае і з уласцівым яму гумарам, цікава і займальна паказаць чытачу многія з’явы сучаснага жыцця.
Праўда ў вочы читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Праўда ў вочы без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
– Артур Антонавiч паехаy на раён, будзе позна, – як школьнiк адрапартаваy Ігар Пятровiч, хоць добра ведаy, што яго шэф у гэты час разам з двума сваiмi падначаленымi займаецца будаyнiцтвам лазнi на дачы. Мiж iншым, ён не надта i хлусiy: дача ж шэфа знаходзiцца за горадам, «на раёне»…
– У такiм разе зрабiце без яго! – скамандавала Вольга Пiлiпаyна, якая, як вядома, кiраваць любiла. – Тэрмiнова падрыхтуйце неабходныя матэрыялы на yзнагароджанне вашага галоyнага спецыялiста Івана Мiхайлавiча Ключнiкава i да канца дня перадайце нам!
У калектыве yстановы yжо была размова аб падвядзеннi вынiкаy работы за мiнулы год i yдзеле y традыцыйнай штогадовай цырымонii yзнагароджання за дасягненнi y сацыяльна-культурнай дзейнасцi.
Дырэктар жа адсутнiчаy на рабоце яшчэ два днi, да выхадных.
У панядзелак Артур Антонавiч з’явiyся на рабоце пасля аператыyнай нарады y райвыканкаме. І тут жа выклiкаy да сябе намеснiка…
Праз некаторы час Ігар Пятровiч выйшаy ад яго як у ваду апушчаны. Узрушаны, нейкi задуменны. Заглянуy у кабiнет Ключнiкава.
– Іван Мiхайлавiч, бяда! Шэф зусiм азвярэy. Крычыць, чаму без яго ведама аддалi матэрыялы на ваша yзнагароджанне. Яшчэ i на агульным сходзе будзе рваць мне нервы, i наогул спуску не дасць…
– Не хвалюйся, зараз усё нармалiзуем! – хiтра yсмiхнуyся Іван Мiхайлавiч, якi быy амаль удвая старэй за намеснiка дырэктара, выдатна ведаy нораy Артура Антонавiча.
– Дзякуй вам, Артур Антонавiч, за дапамогу i падтрымку! Калi б не вы, то не ведаю, што было б…
Шэф спачатку разгубiyся, пачырванеy, падумаy, вiдаць, што Іван Мiхайлавiч iранiзуе.
– Гэта ж яшчэ месяц таму y райвыканкаме зайшла размова, што рыхтуецца чарговая цырымонiя yзнагароджання перадавiкоy народнай гаспадаркi, дык я хуценька напiсаy паперу на цябе i сам адвёз. Так што гэта мая заслуга y тым, што цябе yзнагародзяць!..
– Яшчэ раз дзякуй вам, Артур Антонавiч! – весела yсклiкнуy Іван Мiхайлавiч i паiмчаy да намеснiка дырэктара.







