Парыж, Эйфелева вежа і…

У пацвярджэнне рэдактар паклаy на стол ладны стос фотаздымкаy.

Паводзiны наведвальнiка гаварылi самi за сябе: перад Гурскiм прафесiянал, ён з гэтага кормiцца, а значыць, i кампрамат сапраyды мае… Толькi што?..

Гурскi, каб трошкi пацягнуць час i абдумаць сiтуацыю, прапанаваy наведвальнiку яшчэ каньяку, налiy i сабе. Губляючыся y здагадках, Алесь узгадаy праблемныя месцы дзейнасцi фiрмы – прычапiцца не было да чаго, нават аyдытарская праверка, якую спецыяльна правёy перад выбарамi, не выявiла нiякiх хiбаy.

Ён цадзiy каньяк i няспешна разглядваy каляровыя здымкi. Убачыy сябе на пляжы з пышнагрудай бландзiнкай, i каля начнога вогнiшча y атачэннi распранутых дзяyчат, i з брунеткай у лодцы, i… нават у ложку з вядомай спявачкай. Алесь быy не тое што разгублены, ён хацеy зразумець, каму спатрэбiлася гэтая правакацыя, хто стаiць за шэранькiм, кругленькiм i нахабным чалавечкам, якi напышлiва сядзiць насупраць, п’е каньяк i мiтуслiвымi прагнымi вочкамi ловiць яго позiрк.

Было вiдавочна, што перад iм не Астап Бендэр, а дробны махляр-ашуканец. На фотаздымках сапраyдным быy толькi твар Алеся, астатняе – звычайны фотамантаж.

У чалавека, чыё тулава похапкам прыляпiлi да галавы Алеся, на правым плячы красавалася каляровая галава тыгра з ашчэранай пашчай. У Гурскага татуiровак нiколi не было, i цяпер свярбелi рукi паквiтацца, даць нахабнiку добрага выспятка… Але ж вельмi хацелася даведацца, што рудавокi просiць узамен, а для гэтага трэба згуляць па правiлах махляра, i ён гэта зрабiy, вырашыy вывесцi шантажыста на чыстую ваду, ды так, каб пра яго шулерскi заробак ведалi yсе.

Высветлiлася, што рэдактар не просiць, а прапаноyвае супрацоyнiцтва. Надзейны чалавек у парламенце патрэбен тым, хто фiнансуе газету, свой жа клопат ацанiy «невялiкай» прэмiяй. Пазначаная на аркушы сума аказалася з шасцю нулямi, а прыпiска, у якой валюце шантажыст жадае атрымаць грошы, так рассмяшыла Гурскага, што ён больш не мог стрымлiваць пачуццi i выпусцiy на волю грэблiвае… зусiм не лiтаратурнае…

На раптоyны i нязвыклы крык начальнiка, якi праз хвiлiну-другую змянiyся абрывiстым гучным смехам, у кабiнет заглянула перапужаная сакратарка, потым прыбеглi ахоyнiкi i па загадзе гаспадара выправадзiлi няпрошанага госця, праyда, не вельмi тактоyна… Рэдактар-шантажыст выспятка yсё ж атрымаy…

Потым быy «праyдзiвы» артыкул у газеце i суд.