Танцавальны марафон

– Прыходзiy не той, каго я чакала, – па свойму расцанiyшы маyчанне следчага, паведамiла Казакова i, трошкi счакаyшы, цяжка yздыхнула: – Вось так усё жыццё…

«Чакала аднаго, клалася y ложак са мной, у калiдорчыку флiртавала з трэцiм…» – ледзь не вырвалася y Хмары, але ён своечасова стрымаyся i як мага спакайней зазначыy:

– У вас, Марыя Васiльеyна, не кватэра, а нейкi прытон.

– Што тут, лепш спытайцеся y свайго калегi маёра Бараны! – iмгненна змянiлася Казакова, голас зазвiнеy, як напятая струна.

 – І не чытайце мне мараль, сама разбяруся! Шляюцца тут yсякiя!

Маyчалi доyга. Хмара чакаy, пакуль гаспадыня памые кубачкi i зноy зварыць сабе кавы. Калi маyчанне зрабiлася зусiм невыносным, лейтэнант цiха спытаyся:

– А праyда, што Сiдоркiну пад шэсцьдзесят?

– Праyда, – кiyнула Казакова i з нейкiм жалем дадала: – Пашэнцiла з iм Галiне, канечне, калi дурнiцай не будзе…

– Пашэнцiла? – здзiвiyся лейтэнант. – Ён жа стары для яе.

– Што вы, маладыя, разумееце? – усмiхнулася Казакова.

Раздражнёнасць знiкла, па яе твары блукаy загадкавы цень, вочы блiшчэлi хцiвымi агеньчыкамi. – Багаты мужчына старым не бывае!..

Хмара yсё зразумеy, зрэшты, i пытанняy да Казаковай больш не было. І yсё ж лейтэнант не спяшаyся, марудзiy. Яму да няyсцерпку карцела даведацца, за каго прыняла яго Казакова, чаму пацягнула y ложак i якая роля y гэтым маёра Бараны.

– Позна, – цiха yздыхнула гаспадыня, – i пытаннi y Вас скончылiся.

– А Вы дзе працуеце? – нечакана для сябе спытаy Хмара.

– Часова y фiрме «Венера», – з сумам адказала жанчына i працяжлiва дадала: – Кан-суль-тан-там…

– Разам з Александровiч?

– Так.

– Чамусьцi нiхто не пацвердзiy месца працы Галiны Вiктараyны.

– І не пацвердзяць. Мы з Галiнай прайшлi перападрыхтоyку i з тэрапеyтаy пераквалiфiкавалiся y сексапатолагаy. Цяпер працуем у «Венеры» пазаштатнымi кансультантамi, пакуль атрымаем лiцэнзii на самастойную практыку.

– А што, тэрапеyты сталi менш патрэбныя? – з’едлiва спытаy Хмара, але, убачыyшы вочы Казаковай, адразу пашкадаваy аб неабачлiвай вольнасцi.

Толькi было позна, гаспадыня адрэагавала iмгненна, сцебанула наводмаш i з вiдавочнай асалодай:

– Калi такая жанчына, як я, напалохала Вас – справа дрэнь. Вам, малады чалавек, абавязкова трэба звярнуцца да сексапатолага. І чым хутчэй, тым лепш.

Лейтэнант нечакана yсё зразумеy.

– Колькi ж каштуе кансультацыя?

– Вам не па кiшэнi.