Капитан Грант болалари

‒ Endi gap bizda qoldi! Bizda! – deb qichqirdi Glenarvan.

Shunday dedi-yu, xaloskor o�q qayerdan uzilganini ham surishtirmay, kondor tomonga chopdi. Hamrohlari ham uning ketidan yugurdilar. Ular yetib borganlarida qush allaqachon o�lgan edi. Robertning gavdasi esa uning keng qanotlari ostida deyarlik ko�rinmasdi.

Glenarvan bola ustiga otildi, uni kondor changalidan ajratib olib, o�t ustiga yotqizdi-da, qimir etmay yotgan bolaning ko�kragiga qulog�ini tutdi.

Odamzotning og�zidan hali bunchalik xursandlik qichqirig�i eshitilmagan bo�lsa kerak.

‒ Tirik ekan! Tirik! – deb qichqirdi Glenarvan.

Bir zumda Robertning kiyim-boshlarini yechib oldilar, yuziga muzdek suv sepdilar. Bola qimirladi, ko�zini ochdi, Glenarvanni tanib:

‒ Ha, ser, bu sizmisiz… otajon!.. – deb shivirladi.

Hayajondan nafasi tiqilgan Glenarvan unga javob berishdan ojiz edi: u bir mo�jiza bilan o�limdan qutulib qolgan bola oldiga tiz cho�kib, sevinchdan ho�ngrab yig�lardi.

O�n beshinchi bob

JAK PAGANELNING ISPAN TILI

Bir xavfdan zo�rg�a qutulib qolgan Robert shu ondayoq ikkinchi xavfga duchor bo�ldi, har qalay, bunisi undan kam emasdi: uni sayohatchilarimiz quchoqlayverib oz bo�lmasa ezib qo�yay deyishdi. Bola bechora hali ancha zaif bo�lishiga qaramay, sayohatchilardan birontasi ham uni quchoqlab ko�ksiga bosishdan o�zini tiya olmadi.

Lekin xursandlik bilan bunday quchoqlashlardan bemor o�lmasa kerak, har holda, Robert tirik qoldi.

Keyin sayohatchilar Robertning xaloskori to�g�risida o�ylay boshladilar, turgan gapki, uni atrofdan eng oldin mayor axtara boshladi.

Mayorning ko�zi ariqdan ellik qadamcha narida, shundaygina tog� etagidagi tosh ustida qimir etmay turgan juda novcha bir odamga tushdi. U uzun miltiqqa tayanib turardi. Kutilmaganda paydo bo�lib qolgan bu odamning yag�rini keng, uzun sochlari ingichka charm qayish bilan o�rab qo�yilgan bo�lib, bo�yi olti futdan ham baland edi.

Qoracha yuzi har xil bo�yoqlar bilan: ikki ko�zining o�rtasi – qizil, qovoqlarining osti – qora va peshonasi oq bo�yoq bilan bo�yalgan edi. U Patagoniyaning chegara rayonlarida yashovchilar singari kiyingan bo�lib, ustiga har xil jimjimador bezaklar taqib, tuyaqush tomiri bilan tikilgan guanako terisidan ajoyib plashch kiygan edi. Plashch ostidan yana tulki terisidan tikilgan kiyim ham ko�rinib turardi.