Рыцар Янка і каралеўна Мілана. Агонь і лёд

Дзяyчыны напачатку выхавана павiталiся, а потым чамусьцi вырашылi адысцi на адлегласць, i yвогуле заспяшалiся, вiдаць у бок сваёй хаты.

– Спужалiся нас, цi што? – дзiвiлася Мiлана.

– Дык не такiя ж i страшэнныя мы.

– А з iншага боку – незнаёмцаy трэба сцерагчыся, таму yсё правiльна.

Нарэшце яны выбралiся з лесу. Перад iмi распасцiралася вялiзнае поле, за якiм удалечынi быy ужо бачны i замак. Яны спынiлiся i агледзелiся. На полi не было вiдаць людзей, што было трохi нечакана. Але не назiралася i ваyкалакаy, як калiсьцi, i гэта yжо цешыла ды было добрым знакам.

І брат з сястрой смела закрочылi да сваёй мэты.

Яны выйшлi на галоyную дарогу i накiравалiся y бок брамы. Выпадковыя мiнакi не звярталi на iх асаблiвай увагi, бо здалёк яны маглi нагадваць якiх-небудзь купцоy, што былi тут звыклымi. А можа i выхавана iмкнулiся не разглядаць чужанiцаy, бо пiльныя позiркi не кожнаму прыемныя. Ды й, калi шчыра, у твар не кожны iх ведаy, хоць i чулi пра iх у каралеyстве, безумоyна ж, усе.

Хiба толькi дыядэма Мiланы прымушала задумацца, што гэтая юная спадарыня мае вельмi шляхетнае паходжанне.

Брат i сястра дайшлi да моста, якi быy узведзены праз раку перад брамай, i тут iх сустрэлi першыя вартавыя. Убачыyшы няпростых падарожнiкаy яны yзрушылiся. А можа нават i пазналi iх. Калi хто з ваяроy прымаy удзел у бiтвах, то мог i бачыць уласна герояy каралеyства.

– Ваша Высокасць! Радыя вас вiтаць! Цi можам вам чымсьцi служыць?

Было вiдаць, што яны калi не напалохалiся, то не на жарт усхвалявалiся.

Нiхто, зрэшты, не чакаy такiх высокiх гасцей, не было раней i папярэджанняy.

– Дзень добры! – павiталася Мiлана y адказ. – Мы б хацелi даведацца, а цi y замку кароль Мацей?

– Так, вядома. У яго yчора была важная нарада, сёння ён адпачывае.

– А цi можам мы яго пабачыць? Можна яму перадаць, што да яго прыйшлi…

– Я ведаю, хто вы, – не даy нават скончыць вартавы. – Каралеyна Мiлана i рыцар Янка, нашы высакародныя героi.

– Хм, але ж! – прыемна здзiвiлiся яны.

– Я зараз жа папрашу, каб даклалi аб вашым прыходзе. Зараз вылучу жаyнера, якi вас праводзiць.

Як высветлiлася, iх суразмоyца быy старэйшым па званнi гэтай змены стражнiкаy i хутка yрэгуляваy усе пытаннi. Ён паклiкаy некалькi чалавек з ахоyнiкаy, што стаялi на iншым канцы моста, блiжэй да брамы, i аддаy iм распараджэннi. Адзiн з вартавых пабег дакладаць каралю пра прыбыццё важных гасцей, i яшчэ аднаму было загадана, каб адвёy iх да двара.