Рыцар Янка і каралеўна Мілана. Агонь і лёд

Слухаючы дзяyчыну, у многiх жанчын на вачах праступiлi слёзы, i кабеты мацней прытулiлi да сябе сваiх малых. Цяжка нават уявiць, што яны зараз адчувалi, i якiя думкi, успамiны iх зараз раздзiралi. А Мiлана тым часам працягвала:

– Таму ад сябе yласна, дакладней – ад нас з Янкам, мы хочам падзякаваць каралю Мацею i жыхарам каралеyства за тое, што яны прынялi уцекачоy, не адвярнулiся ад iх бяды, а падставiлi сваё плячо i прапанавалi свой дах над галавой, ды запрасiлi да свайго стала. Гэты высакародны yчынак мы ад усёй душы yхваляем i падтрымлiваем.

– Дапамагаць адно аднаму y бядзе, выяyляць мiласэрнасць – тое, што адрознiвае разумную iстоту ад дзiкага звера, – мудра прамовiy у адказ Мацей. – А што да стала, то час ужо запрасiць нашых гасцей да яго. Мы вельмi радыя такiм цёплым i шчырым прамовам, але гасцей прымушаць чакаць не можам, – усмiхнуyся ён i паклiкаy нарэшце прысутных рассаджвацца.

Дзетак пры гэтым пасадзiлi асобна, у куце залы. А, каб iм не было сумна, паклiкалi адмыслова для iх фокуснiка i скамарохаy.

Хаця, убачыyшы, чым накрытыя сталы, настрой маленькiх i без таго yзняyся. Такiх ласункаy i прысмакаy, яны, бадай, i не бачылi, а калi i бачылi дзе на кiрмашы, то наyрад цi каштавалi. Адны карамельныя ледзяшы разнастайных колераy чаго вартыя! Да таго ж, выпечка – печыва, булачкi ды пiрожныя з крэмамi неверагодных смакаy. Ды яшчэ салаты, экзатычныя гароднiна i садавiна… Ажно вочы паразбягалiся!

Хоць на час дзецi здолелi забыцца пра свае нягоды, хутка перазнаёмiлiся, i yжо праз кароткi час гэта была адна дружная вясёлая кампанiя.

Для дарослых стол быy куды больш сур’ёзны – смажанiна ды вяндлiна, верашчака, тушаная капуста з мясам ды кiлбасамi, запечаныя рыба ды дзiчына, соусы i марынады, квас ды пiтны мёд… Адным словам – усё па-каралеyску, як для самых дарагiх гасцей. Тым не менш, напружанасць у дарослых зняць было куды складаней. Дзецi – яны заyсёды больш шчырыя i адкрытыя для yсяго новага.

Дарослыя… яны часцяком бываюць замкнёныя y сваiх праблемах, якiя даводзiцца вырашаць i пераадольваць дзеля таго, каб жыццё yласнае, i найперш жыццё i лёс iх дзетак былi больш лёгкiмi i без перашкод. А гэта вельмi нялёгкая задача, хоць дзецi гэта часам i не заyважаюць.

Напачатку жанчыны паводзiлi сябе вельмi скавана. І гэта зразумела – яны yпершыню прысутнiчалi y замку, ды яшчэ i побач з самiм каралём! Але пачуццё няёмкасцi пачало пакрысе знiкаць.