Знахарь / Znachor

Była szczupła i blada, nosiła tanie pocerowane sukienki. W domu panowała bieda. Rodzice Beaty stracili podczas wojny cały swój majątek. Dziadek aż do dnia owego śmiertelnego wypadku utrzymywał żonę-staruszkę i wnuczkę z lekcji obcych języków udzielanych po domach. Babka, póki nie przeniosła się w ślad za mężem do rodzinnego grobu na Powązkach, do jedynej wspaniałej posiadłości, jaka im po dawnym bogactwie została, godzinami opowiadała wnuczce i jej narzeczonemu o minionej świetności rodu Gontyńskich, o pałacach, polowaniach, balach, o tabunach koni i o klejnotach, o strojach sprowadzanych z Paryża… Beata siedziała zasłuchana, a w jej rozmarzonych oczach, zdawało się, migotał żal za tą utraconą przeszłością, za tą bajką, która już nie wróci.

I w takich chwilach on Е›ciskaЕ‚ jej chudД… rД…czkД™ i mГіwiЕ‚:

– Wszystko to ci dam. Zobaczysz, Beato! I klejnoty, i stroje z Paryża, i bale, i służbę! Wszystko ci dam!

A sam wГіwczas nie miaЕ‚ nic oprГіcz paru walizek w kawalerskim pokoju, szafy fachowych ksiД…Ејek i skromnego uposaЕјenia docenta.

Ale miał też wolę ze stali i wiarę potężną, i pragnienie palące jak ogień, by przyrzeczenia Beacie dotrzymać. Zaczął walkę. O stanowiska, o praktykę, o bogatych pacjentów. Duża wiedza, wrodzony talent, niezłomny charakter i praca, zawzięta, wściekła praca zrobiły swoje. A przy tym i szczęście sprzyjało. Rosła sława, rosły dochody. W trzydziestym siódmym roku życia otrzymał katedrę, a w kilka tygodni później jeszcze większe szczęście go spotkało: Beata urodziła córeczkę.

WЕ‚aЕ›nie na czeЕ›Д‡ owej Е›wietnej prababki GontyЕ„skiej dano jej imiona: Maria Jolanta i tak samo w zdrobnieniu nazywano jД… MariolД….

Wspomnienie córki nowym bólem ścisnęło serce profesora Wilczura. Nieraz zastanawiał się nad tym, którą z nich bardziej kocha… Gdy zaczęła mówić, jednym z pierwszych słów było:

– Tapusiu…

Tak juЕј i zostaЕ‚o.

Zawsze nazywaЕ‚a go tapusiem. Gdy w drugim roku zapadЕ‚a na ciД™ЕјkД… szkarlatynД™, a w koЕ„cu wyzdrowiaЕ‚a, Е›lubowaЕ‚ sobie, Ејe odtД…d wszystkie biedne dzieci bД™dzie leczyЕ‚ darmo. W jego drogiej lecznicy, gdzie zawsze miejsc brakЕ‚o, kilka pokoi zajmowaЕ‚y dzieci, bezpЕ‚atni pacjenci. Wszystko to przecieЕј byЕ‚o dla niej, na intencjД™ jej zdrowia.

A teraz mu jД… odebrano.

To juЕј byЕ‚o nieludzkie, to juЕј przekraczaЕ‚o wszelkД… miarД™ egoizmu.