Адбіць у чужынцаў кляйнотаў сваіх

Вы заклiкаеце да майго розуму, а самi кiруецеся эмоцыямi. Непасьлядоyная пазыцыя. Іншага едзiва, дарэчы, у нашых краёх не дастаць. Як зьбiраецеся тут гандляваць, дык абвыкайцеся.

Каyрыт прамаyчаy.

– Дык ось наконт мае веры. Я сам, праз уласныя недасканалыя пачуцьцi, спазнаy адно дробную часьцiнку навакольнага сьвету – замаленькую, каб рабiць нейкiя высновы што да таго, якою сiлаю ён кiруецца. І цi кiруецца yвогуле? Анкег для мяне непазнавальны. Было б верхам пыхлiвасьцi з майго боку верыць, – Мiкомп вымавiy апошняе слова з нацiскам, – у тое цi iншае.

Я дапускаю мажлiвасьцi й ня болей: запраyднае карцiны сьвету мне нiколi не дазнацца.

– Тым ня менш вы маглi б прынамсi адмовiцца ад забабонаy.

– Што вы маеце наyвеце, калi кажаце «забабоны»?

– Тую ж магiю друiдаy, якую вы згадалi.

– Цiкавая прапазыцыя. Бачыце галаву кокуця на сьцяне? Давайце падыдзем.

Высокi бронзаваскуры Мiкомп Аyлга й нiзкi сьветлы Каyрыт Утальтат паднялiся й падыйшлi да yваходных дзьвярэй, над якiмi вiсела пудзiла вялiзнае галавы з iкламi й трыма рагамi.

Анкегец зьвярнуyся наyпрост да галавы:

– Фар кокуць, цi не падкажаце, каторая зараз гадзiна?

– Трацiна абароту да зьмярканьня, фар Аyлга.

Яны вярнулiся да сталу, i прыгаломшаны Каyрыт адно выдавiy:

– Як?

– Гэтага кокуця падстрэлiлi колькi гадоy таму на раyнiне. Ужо калi ён вiсеy на сьцяне, напханы мамутаваю поyсьцю, у аyстэрыю завiтаy бадзяжны друiд i, дзеля забаyкi, зачараваy яго. Сама дзiyнае y гэтым, што да зьмярканьня запраyды засталася трацiна абароту.

Каyрыт нiчога не адказаy.

– Але збольшага, фар Утальтат, вашая думка пра тое, што варта браць пад сумнеy усё, непацьверджанае yласным досьведам, знаходзiць водгук у маёй душы. Так, рада Гнязда запэyнiвае нас, што рызыкi нападу ксiнатаy са Скiдарскiх iмшараy няма нiякае. Мой уласны досьвед кажа, што такая рызыка йснуе заyжды, а калi хто гэта адмаyляе, дык, вiдаць, дзейнiчае з ксiнатамi напару. Таму y Гнязьдзе я слухмяна выконваю абавязкi вышнiка, а y вольны час зьбiраю рушэньне й гадую мазгавых паразiтаy.

Гэтыя маляткi y выпадку чаго стануцца нечаканкаю для ксiнатаy… Дарма вы так глядзiцё на мой баланьезэ – гэта зусiм iншы вiд чарвякоy, iх адмыслова вырошчваюць на харчаваньне. Але, зноy жа, тут я вас цалком падтрымваю: бяры пад сумнеy усё, бо дакладна ня ведаеш нiчога.

– Фар Аyлга, цi yсе y Келiску падзяляюць падобны сьветагляд?

– Вы першы назвалi мяне прагрэсiyным i разважлiвым.