На дняпроўскім лузе

На працы дзень прайшоy хутка i весела, паабедалi з калегамi y сваёй фiрменнай сталоyцы. Вяртаючыся дадому, зайшоy у гастраном, купiy сёе-тое на вячэру.

Занёс у пральню бялiзну. Глядзеy крыху тэлевiзар, а потым засеy за камп’ютар.

Пазванiла мацi. Вельмi непакоiцца: як цяжка мне жыць аднаму, нежанатаму. Усё даводзiцца рабiць самому. І можа y соты раз параiла хутчэй ажанiцца.

* * *

Уступiy настойлiвым просьбам i патрабаванням мацi – ажанiyся. Для родных i блiзкiх радасць: ёсць цяпер у мяне надзейны «тыл», не буду, як раней, адзiн гараваць…

* * *

Ранiцай, пакуль галiyся i мыyся, закiпела вада y чайнiку.

Прыгатаваy каву i бутэрброды на дваiх з жонкай. Па дарозе на працу занёс у кантэйнер пакет смецця, якое yчора па просьбе жонкi сабраy у кватэры.

На працы дзень цягнуyся доyга: мучылi-вярэдзiлi думкi-перажываннi, дзе yзяць грошай на палiто i новыя боцiкi для жонкi, бо не за гарамi зiма.

Вяртаючыся дадому, прастаяy у чэргах у краме больш як гадзiну, выконваючы жончын заказ на прадукты.

Сама яна па вытворчай неабходнасцi затрымлiваецца на працы…

Вечарам вучыyся рабiць катлеты, затым мыy нашу бялiзну i сваю кашулю. Лёг спаць позна, бо трэба было пiсаць курсавую работу: жонка вучыцца завочна y ВНУ.

Торт

Сёння з ранiцы Яyгену трэба было зайсцi y дзве канторы, каб вырашыць свае гаспадарчыя праблемы. А тут яшчэ жонка напомнiла:

– Глядзi ж, не забудзь пра торцiк, ды нiдзе не затрымлiвайся!

«Так, – уздыхнуy Яyген, – давядзецца ж яшчэ ехаць з жонкай у другi канец горада, цешчу вiншаваць з днём нараджэння…»

Каб не забыць i не трапiць у нямiласць да жонкi, ён вырашыy адразу купiць торт, а потым заняцца сваiмi пытаннямi.

Тым больш што крама была па дарозе.

І вось з вялiкiм тортам (не паскупiyся для дарагой цешчы!) Яyген паiмчаy па iнстанцыях. Зайшоy у адзiн з кабiнетаy, а там дзве дзяyчыны працуюць. Убачыyшы y руках у Яyгена торт, пераглянулiся, усмiхнулiся i y iмгненне вока выдалi яму патрэбную даведку.

Радасны Яyген горача падзякаваy, паклаy паперку y кiшэню, схапiy торт i пабег далей.

У наступнай арганiзацыi яго сустрэла мiлавiдная жанчына сярэдняга веку. Яна здзiyлена паглядзела на торт, хацела нешта сказаць, а потым, вiдаць, перадумала. Бо адвяла yбок вочы i махнула рукой. Яyген выклаy ёй сваю просьбу. Жанчына хуценька зрабiла неабходныя запiсы i патлумачыла, што трэба яшчэ зайсцi y суседнi кабiнет, там усё yзгаднiць i паставiць пячатку.