АСРОРНОМА

460 Сафар қил топгали ул аслу унсур,

Сафарсиз қатралар бўлгайму ҳеч дур?

Чу ёмғир қатралар сув эрди аввал,

Кейин денгизга тушди, бўлди гавҳар.

Агар денгиз аро пинҳон эрур ул,

Вале йўл узра чун рахшон эрур ул.

Гуҳарким этса тарк денгизни зинҳор,

Лаган ичра бўлур сўнгра намудор.

Сафарга чиқди тут япроғи, хуллас,

Етиб манзилга, бўлди шоҳи, атлас.

465 Сафар этмоққа гар анжом бўлурди,

Фалакка бир нафас ором бўлурди.

Сафарнинг гар шу қадри бўлмас эрди,

Янги ой кўкда бадрий бўлмас эрди.

Ало, эй яхши дўстим, бўлмагил кам,

Таъбинг чор чўбини тарк айла бир дам.

Учиб, сен ҳам жаҳони ломакон бўл,

Учаркан, безамину безамон бўл.

Ки унда юз йилинг бир дам эмишдир,

Улар нисбатда тенг, ҳамдам эмишдир.

470 Кечар ул юз йилинг бир дам мисоли,

Чу истиқболу мозийдан-да холи.

Ва унда ҳол эмишдир ҳар замони,

Ўшал ҳол ичра маъни, осмоний.

Туганмас унда асло давру даврон

Ва бўлмас инқилоби чархи гардон.

У ерда кўзга нурдир осмонлар

Ва бўлмас чун, чунон узра чунонлар.

На нуқсон бўлгай унда, на камоле,

На мозию на мустақбал, на ҳоле.

475 Йироқдир Ҳазратинг икки жаҳондин,

Йироқдир ул замондин ҳам макондин.

Бўлур бир лаҳзада Маҳдий ва Одам,

Бул андин ортиқ эрмас, ул эмас кам.

Агар ер ҳолига топсанг бадални,

Кўрарсен бир абад бирлан азални.