АСРОРНОМА

Урар парвона ўзни ўтга ҳар дам,

Дегай: шу борлиғимдин мен қутилсам…

Ўшал борлиқ ҳижобин ташлаган он

Бўлур мастлик унинг дардига дармон.

Йиқилгай гоҳ ўшанда, гоҳи тургай,

Гаҳи бежон, гаҳи жон бирла бўлгай.

515 Гаҳи лаззат аро, гоҳи фанода,

Гаҳи фурқат аро, гоҳи бақода.

Дегаймен сенга шу сўзимни, сарбоз,

Гаҳи ғамлар чекиб, гоҳ айлабон ноз.

Қадамнинг ҳад ила ҳамдамлиги йўқ,

Анга ҳамдам эмас, маҳрамлиги йўқ.

Сен эрсанг офтобсен сояга ғарқ,

Эрурсен доянинг қўйнида ҳар вақт.

Бу шиддат олами ичра чопарсен,

У ҳолат оламида не топарсен?

520 Аё саҳро қуши, кел, тарки дом эт,

Етиб ул боғи жаннатга, хиром эт.

Сиру асрор бўлиб кўнгилда борлиқ,

Етишсин сенга ишқдин баҳрамандлиғ.

Юзингни бур ўшал девордин охир,

Мунаввар айла дил асрордин охир.

Агар Ҳақ йўлига ҳар дам юрарсен,

Жаҳонда заррае борким, кўрарсен.

Бу йўлда зарраким бўлгуси пайдо,

Уни нур айлагай анвори даргоҳ.

525 У зарра бўлгуси чун офтобе,

Кўрингай сўнг ҳижоб ичра ҳижобе.

Очилгай сўнгра асрор ичра асрор,

Узун бир йўл, кўринмас сўнги зинҳор.

Киши на ўнги, пешонига етмиш,

Биров на сўнги, поёнига етмиш.

Демиш бир пок тийнат, покбоз ким,

Аё, мен айладим қирқ йил намозим.

Борур ҳар зарра дўст қошига охир,

Вале наздингда шу олам қародир.

530 Ёпиб парда, берибдир муҳлатин то,

Аҳилдин ноаҳил бўлгуси пайдо.