Сайланма әсәрләр / Избранное (тат.)

Бабай белән әби (Сәгъди абзыйдан яхшысынмый гына булырга кирәк) мине озатырга чыктылар. Тагы да минем китүемне кызык күргән яланаяклы малайлар да арба тирәсендә җөгергәләп йөриләр иде.

Арба кузгалды. Сәгъди абзый белән без янәшә утырып киттек. Ул юлда миңа: «Менә хәзер Кырлайга кайтып җитәбез, анда әниең каршы чыгып көтеп тора торгандыр.

Алла боерса, бездә катык, сөт, ипи күп, теләгәнчә ашарсың», – дип, миңа барып җитәргә ике-өч кенә чакрым калган бәхетләр илә мине җуатып бара иде.

Мин дә, ачык йөзләрне бик күптән күрмәгәнгә күрә, эчемнән бик шатлана идем.

Бу вакыт Т—У™Р№РЅРµТЈ матур чаклары булганга, әтрафтагы[22 - У?траф – тирә-СЏРє.] яшел чирәмнәр РІУ™ урманнар, артык СЌСЃСЃРµ булмыйча, үзенең нурлары белән сөеп кенә торган РєРѕСЏС€ икенче яктан тагы рәхәтләндерәләр РёРґРµ.

Ниһаять, Кырлайга барып кердек. Сәгъди абзыйның йорты, басу капкасыннан кергәч, күп ерак түгел икән; аз гына баргач, коймасы читәннән булган тәбәнәк кенә салам түбәле бер өйгә туктадык.

Юлда Сәгъди абзый әйткәнчә, вакыйган[23 - Вакыйган – чыннан да.], минем әни каршы чыккан икән, ул капканы ачты; мине ачык йөз илә каршы алып, арбадан күтәреп төшереп, өйгә дә алып керде.

Тыштагы эшләрен караштыргалагач, атын туаргач, әти дә өйгә керде. Кергәч тә, әнигә хитабән[24 - Хитабән – эндәшеп.]: «Хатын! Бар, балага катык белән ипи китереп бир», – дип әмер итте.

У?РЅРё РґУ™, дәрхаль[25 - Дәрхаль – шунда СѓРє.