Сайланма әсәрләр / Избранное (тат.)

] баздан катык алып менеп, миңа зур гына икмәк телеменең яртысын тоттырды.

РњРёРЅ РёСЃУ™, Казаннан кайтканнан бирле Т—ТЇРЅР»У™Рї аш йөзен РєТЇСЂРјУ™РіУ™РЅРіУ™ РєТЇСЂУ™, Р±РёРє С€У™Рї бер иштиһа РёР»У™[26 - Р?штиһа РёР»У™ – теләк (аппетит) белән.] РёРєРјУ™Рє белән катыкны ялт иттердем.

Тамак туйгач, әнинең рөхсәте илә урамга чыктым.

Мин, анда чыгып, адашудан куркып, артыма карый-карый гына барадыр идем, менә берзаман тирә-ягымны әллә кайдан килеп чыккан авыл малайлары сарып алдылар.

Алар һәр көн авылның бер башыннан бер башына җөгереп йөреп тә, бу көнгә кадәр мине күрмәгәнгә, аннан соң минем өстемдә Казаннан киеп кайткан каюлы ситсы күлмәк, башымда да мине Өчилегә кире җибәрер алдыннан әнинең миңа, сагынмалык булсын дип, төрле төсле хәтфәләрдән корамалап ясаган кәләпүше булганга, бу Кырлай малайлары миңа бик гаҗәпләнеп карыйлар иде.

Малайлар карап тордылар-тордылар да таралдылар; мин бүген аларга катыша алмадым, өйгә кереп киттем.

Өйгә кайтып керсәм, анда (бая катык ашаганда күрмәдекем) ике җиткән кыз күрдем.

Боларның берсе таза гына гәүдәле, кызыл йөзле, күк күзле, икенчесе арык кына, сары йөзле генә, култыгында агач таяклары бар аксак бер кыз иде.

У?РЅРё РјРёТЈР°: «Менә болар апайларың: берсе РЎР°Т—РёРґУ™ апаең, берсе Сабира апаең, күреш», – РґРёРіУ™С‡, РјРёРЅ әкрен генә барып кулымны суздым. Болар РЎУ™РіСЉРґРё абзыйның кызлары булып, аксагы РЎР°Т—РёРґУ™ атлы РёРєУ™РЅ.

Шулай итеп, мин монда яхшы гына тора башладым.