Қуёш барибир чиқаверади

– Sizga-chi?

– Siz qult etib jahlingizni yutishga usta ekansiz, – dedi u. – Men ham shunday xislat egasi bo�lishni istardim.

Men o�rnimdan turib raqs tushayotganlar tomon yurdim, Breddoks xonim ham ortimdan ergashdi.

– Robertdan o�pkalamang, – dedi u, – u hali go�dakku.

– Hecham o�pkalayotganim yo�q, – dedim men, – shunchaki u ko�nglimni aynitib yuboradi, deb cho�chigandim.

– Qaylig�ingiz hammani o�ziga rom qilib qo�ydi, – dedi Breddoks xonim Lett ismli novcha qorasoch yigit quchog�ida raqs tushayotgan Jorjetga imo qilib.

– Rostdanam-a? – so�radim men.

– Shak-shubhasiz, – dedi Breddoks xonim.

Yonimizga Kon keldi.

– Yuring, Jeyk, qittay-qittay qilamiz, – dedi u. Biz peshtaxta tomon yurdik. – Sizga nima bo�ldi? Ko�rinishingizdan nimadandir ranjiganga o�xshaysiz.

– Hecham xafamasman. Shunchaki, bularning hammasi jonimga tegdi.

Peshtaxta yoniga Bret yaqinlashdi.

– Hello, do�stlar.

– Hello, Bret, – dedim men, – nega mast emassiz?

– Endi hech qachon mast bo�lguncha ichmayman. Sodali konyakdan bersalaring-chi odamga.

Bret peshtaxta yonida stakan ko�tarib turardi. Robert Konning unga tikilib turganini ko�rib qoldim. Uning vatandoshi xuddi ona-Vataniga mahliyo bo�lgandek unga tikilib qolgan bo�lsa ajab emas. Kon, albatta, ancha yosh edi. Lekin uning boqishi o�sha besabr, talabchan orziqishni ifodalardi.

Yoqasi yopiq jemper, movut yubka kiyib olgan, sochi xuddi bolalarniki kabi kalta qirqilgan Bret g�oyat go�zal edi. Egnidagi jemperi nihoyatda go�zal qaddi-qomatiga quyib qo�ygandek yarashgandi.

– Ajoyib davraga tushib qolibsiz, Bret, – dedim men.

– Rostdan ham tengsiz yigitlar-a? O�zingiz-chi, azizim! Uni qayerdan ilashtira qoldingiz?

– «Napoliten» kafesida.

– Oqshomni ko�ngilli o�tkazdinglarmi?

– A’lo darajada, – dedim men.

Bret kulib qo�ydi.

– Yaxshi ish qilmadingiz, Jeyk. Hammamizga tarsaki tushirgandek bo�ldingiz. Qarang-a, Frensis bilan Djo ham shu yerda ekan-a?

– Kon uchun buni ataylab uyushtirdik.

– Suv yo�g�ida tayammum ekan-da, – dedi Bret. U yana kulib qo�ydi.

– Siz ajabtovur hushyorsiz-a, Bret, – dedim men.

– Ha, g�alati-ya, to�g�rimi? Men tushib qolgan bunaqa davrada hech narsadan hayiqmay ichish mumkin.