На нашем сайте вы можете читать онлайн «Закон захавання кахання». Эта электронная книга доступна бесплатно и представляет собой целую полную версию без сокращений. Кроме того, доступна возможность слушать аудиокнигу, скачать её через торрент в формате fb2 или ознакомиться с кратким содержанием. Жанр книги — Серьезное чтение, Современная проза, Современная зарубежная литература. Кроме того, ниже доступно описание произведения, предисловие и отзывы читателей. Регулярные обновления библиотеки и улучшения функционала делают наше сообщество идеальным местом для любителей книг.
Закон захавання кахання

Автор
Дата выхода
25 февраля 2020
Краткое содержание книги Закон захавання кахання, аннотация автора и описание
Прежде чем читать книгу целиком, ознакомьтесь с предисловием, аннотацией, описанием или кратким содержанием к произведению Закон захавання кахання. Предисловие указано в том виде, в котором его написал автор (Зінаіда Дудзюк) в своем труде. Если нужная информация отсутствует, оставьте комментарий, и мы постараемся найти её для вас. Обратите внимание: Читатели могут делиться своими отзывами и обсуждениями, что поможет вам глубже понять книгу. Не забудьте и вы оставить свое впечатие о книге в комментариях внизу страницы.
Описание книги
Гераіні кнігі шукаюць шляхі да шчасця і кахання ў межах тых гістарычных умоў, калі ім давялося жыць. Кожная робіць гэта па-свойму, ды занадта пакручастыя, а часам нават трагічныя, выпадаюць ім лёсы. Ада (аповесць «Закон захавання кахання») паслухалася парады маці і звязала лёс з хлопцам, які аказаўся чужы ёй па духу. Яна вучыцца казаць «не» блізкім, разумеючы, што мае права на памылку і на выпраўленне яе. Дзяўчынка-падлетак Вера (аповесць «Ніка») толькі ўступае ў дарослае жыццё, спрабуе спасцігнуць саму сябе, не дазваляе сябрам уплываць на свае паводзіны, стараецца дзейнічаць суладна з уласным сумленнем. Нона (аповесць «Бедагоны») імкнецца жыць, як усе навокал, але яе абраннікі – зусім не такія, якімі сабе іх уяўляла.
Упэўнены, што чытачы не застануцца раўнадушнымі, а будуць з хваляваннем сачыць за лёсамі жанчын.
Закон захавання кахання читать онлайн полную книгу - весь текст целиком бесплатно
Перед вами текст книги, разбитый на страницы для удобства чтения. Благодаря системе сохранения последней прочитанной страницы, вы можете бесплатно читать онлайн книгу Закон захавання кахання без необходимости искать место, на котором остановились. А еще, у нас можно настроить шрифт и фон для комфортного чтения. Наслаждайтесь любимыми книгами в любое время и в любом месте.
Текст книги
Для гэтага варта yзяць на пракат друкарку, не валачы ж яе з дому. А мо y каго з хлопцаy ёсць тэхнiка? Але вельмi не хацелася быць ад некага y залежнасцi, трэба разлiчваць толькi на сябе i самой спраyляцца з уласнымi праблемамi.
Пасля вячэры яна yзялася пераглядаць новыя вершы. Усё, што пiсалася y апошнiя гады, было звернута да Касьяна цi апавядала пра яе пачуццi i перажываннi, надзеi i расчараванне, чакаканнi i спадзяваннi на шчасце сустракацца яшчэ i яшчэ… Пасля той першай сустрэчы, яна паслала яму артыкул, але адказу доyга не было.
Ада сабралася з духам i патэлефанавала. Мусiць, дома ён быy не адзiн, бо адчувалася напружанасць у голасе. Плёy нейкую лухту, што на рыбалку не можа паехаць, бо y яго рэпетыцыя i гэтак далей. Ада спытала, цi атрымаy яе лiст, ён адказаy коратка:
– Так.
Яна развiталася, паклала трубку i зараклася больш тэлефанаваць. Няхай жыве сабе чалавек, няхай будзе шчаслiвы з уласнаю сям’ёю. Мусiць, спазнiлася Ада з iм сустрэцца, а цяпер ужо нiчога не паправiш. Аднак пад самы Новы год усё ж прыйшоy ад яго лiст, ёй захацелася перачытаць яго зараз.
«Добры дзень! Даруй, калi ласка, што не адгукаyся, схiляю галаву сваю грэшную да ног тваёй лiтасцi. Даруй. Бо пiсаць лiсты для мяне – пакута цяжкая. Сядзiш за сталом, як ёлуп, i думаеш, як сказаць тое, што хочацца, бо думка не сказаная, яшчэ не думка. А думка сказаная, тым больш напiсаная, яшчэ не yся – вось i пакутуеш. А раптам цябе не так зразумеюць.
Дзякую за артыкул, усё выдатна напiсана, нават лепш, чым я сам пра сябе думаю. Навiн асаблiвых у мяне няма – жывём, хлеб жуём ды неба капцiм. Так, калатуша нейкая, а не жыццё. Апошнiм часам напiсаy некалькi добрых вершаy i больш нiчога – сумна i холадна.
Яшчэ раз даруй за доyгае маyчанне. Не хацеy цябе пакрыyдзiць, так атрымалася. А гэта табе плён майго доyгага роздуму:
Мне помнiцца бераг празрыстай ракi,
Зялёныя вочы, рамонкавы бераг.
Нябачна y нябёсах пяюць жаyрукi,
Воля i шчасце – без меры, без меры!
Мне трызнiцца смеху твайго вадаспад
І yздых (ад чаго – невядома) працяжны.
Мы поруч, з’яднаны пустэльняю страт,
Мiж намi кахання агонь недасяжны.
Згарае yсё, успамiнамi – попел,
Ды y сэрцы – вачэй тваiх жаyрукi.
Я помню рамонкавы бераг i поплаy…
Даруй, Уладарка празрыстай ракi.
Дазволь павiншаваць цябе з надыходзячым Новым годам. Плёну i шчасця! Касьян Баламут. Яшчэ раз даруй.






