Сляды волатаў

Амаль адначасна з ёю вяртаецца i блакiтная птушка з сiнiмi крыламi – сiваваронка.

Зайчыха тым часам яшчэ раз нарадзiла зайчанят, тое ж управiлася зрабiць i вавёрачка.

Нарадзiлi сваiх дзетак i магутныя ласiхi, якiх у народзе яшчэ называюць лошамi. І прыгожыя аленiхi – таксама, i мiнiяцюрныя казулi…

Хаця y прыродзе зрэдку здараецца рознае. І вялiкiя маразы прыцiснуць, i снег можа пайсцi. У 1952 годзе y маi падаy снег у Белавежскай пушчы шэсць гадзiн. Ішоy ён i y Мiнску y канцы мая 1945 года… На шчасце, такое бывае рэдка.

Але найперш май – месяц цвiцення садоy, iхняе святкаванне. У народзе гавораць: «Прыйшоy май, i пад кустом рай».

1 мая мы святкуем Дзень працы, а 9 мая – Дзень Перамогi y Вялiкай Айчыннай вайне.

Чэрвень

Месяц птушанят. Іх клапатлiва гадуюць таты i мамы. Па-руску чэрвень – «июнь», у гонар старажытнарымскай багiнi Юноны. На Беларусi i Украiне назва «чэрвень», хутчэй за yсё, паходзiць ад назвы маленькiх чарвячкоy, якiх збiралi i выкарыстоyвалi для фарбавання тканiны.

Іх многа з’яyлялася y гэтую пару.

22 чэрвеня – летняе сонцастаянне, калi самы доyгi дзень i самая кароткая ноч у годзе.

Ужо адцвiлi сады, але на лугах i на лясных палянах безлiч новых кветак.

Працягвае каласаваць жыта. У лесе з’яyляюцца першыя грыбы: падбярозавiкi, падасiнавiкi, лiсiчкi, сыраежкi, маслякi i цар грыбоy – баравiк. Летнiя баравiкi называюць каласавiчкамi.

У птушак чэрвень – месяц напружанай працы. Трэба не толькi выкармiць птушанят, але i паставiць iх на крыло – навучыць лятаць.

Але y лесе яшчэ чутны птушыныя галасы.

Вылазяць з нары лiсяняты. У iх ужо раскрылiся вочкi, яны бачаць.

Ласяняты i аленi нi на крок не адыходзяць ад сваiх мам.

У зуброy з’яyляецца папаyненне y сям’i. Праз сем дзён зубраняты yжо не адстаюць ад статка, якi вядзе i ахоyвае магутны важак. Праз месяц яны пачнуць есцi траву, асаблiва сваю любiмую: зуброyку, герань, ландышы, шалфей.

Лянiвыя лiнi, карасi, карпы толькi пачынаюць нераставаць.

А y галавасцiкаy травяных жаб, якiх мы звычайна называем проста жабкамi, паадвальвалiся хвосцiкi, i яны выйшлi на зямлю на сваiх лапках, маленькiя, прыгожанькiя.

Рачны рак злiняy, скiнуy свой панцыр, застаyся голы, з мяккiмi белымi клюшнямi. Таму цiхенька сядзiць у сваёй пячоры, пакуль не вырастуць новыя «латы».

Лiпень

Вяршыня лета. Цвiце, раскашуе квеценню лiпа, i таму беларусы i yкраiнцы называюць гэты час лiпенем.