Сляды волатаў

А мне здаецца, што чарнiц заyсёды багата y нашым лесе. Гэтыя цёмна-сiнiя з шызым налётам ягады добра yсiм вядомыя. Яны растуць на нiзкiх кусцiках з дробнымi лiсцiкамi. Галiнкi бываюць такiя шчодрыя – ажно вочы разбягаюцца. Мiжволi прысядзеш або yкленчыш i давай збiраць: па ягадцы, па дзве, як ужо налаyчыyся. А як хочаш вярнуцца дамоy з поyным вядром, тады не абысцiся без мудрай парады: «Адной рукой – дзiця не няньчаць i ягад не збiраюць».

Дарэчы, няцяжка заyважыць, што з усiх ягаднiкаy чарнiчнiк найбольш распаyсюджаны.

Яго yладаннi расхiнаюцца на шмат кiламетраy: i y сасновым бары, i y ельнiку, i пад лiсцянымi дрэвамi. Нi сухменю ён не баiцца, нi змрочнага ценю… А чаму так атрымалася, расказвае старадаyняя легенда…

Калiсьцi людзi даведалiся, што Лесавiк мае дзiвосны скарб, i вырашылi iм завалодаць. Шукаючы гэты скарб, яны перакапалi шмат лясоy i пушчаy, спiлавалi мноства старых дрэy. Зусiм не стала куды прытулiцца Лесавiку. Пашкадаваy небараку кусцiк чарнiчнiку. Ён схаваy ляснога yладара i яго скарб пад свае кволыя галiнкi.

Людзi не здагадалiся пра гэта, бо не прыкмецiлi малечу пад векавымi ялiнамi i хвойкамi.

З таго часу y знак удзячнасцi Лесавiк старанна рассяляе чарнiчнiк па лясных абшарах. Што ж, чарнiцы вартыя такой пашаны. Думаю, са мной кожны пагодзiцца. Гэтыя ягады прыемныя на смак i карысныя для здароyя. Любыя – свежыя, сушаныя, звараныя. Асаблiва смачныя варэнiкi з чарнiцамi. Цэлую талерку з’ясi i папросiш дабаyкi.

Малiны

Любата лiпеньскiм днём збiраць малiны! Хоць цэлы дзень шчыруй – не надакучыць.

i спiна не забалiць, бо не трэба нагiнацца. Трыста гадоy таму, калi y мястэчку Смаргонь працавала славутая мядзведжая акадэмiя, малiннiк называyся букетам касалапых, бо гэтыя ягады вельмi смакуюць мядзведзям.

У чалавечы рост, нават вышэй паднiмаецца малiннiк. Расце ён уздоyж лясных дарог, на высечках, дзе не прайсцi i не пралезцi. Такой бяды – даyно вядома: «Дзе ягаднiк, там i ягады».

Здалёк спелыя малiны вiсяць, быццам чырвоныя кропелькi сонца: адна за адну большая i прыгажэйшая.

Так i просяцца, каб iх пакаштавалi. Сарвеш самую буйную – i хутчэй на язык, ажно заплюшчыш вочы ад смакаты. Раю вам не спяшацца, бо, акрамя мядзведзяy, малiны yпадабалi жучкi i чарвячкi. Разам з ягадай можна праглынуць дармавое мяса…

А вось перабiраць малiны, праyду кажучы, нецiкавы занятак. Як жа пазбавiцца ад усялякай заедзi i чарвячкоy? Калi ведаеш, не так складана: трэба залiць вядро з ягадамi падсоленай вадой.