Қор одам

Xelganing eski qadrdonlari yo�lda juda charchaganiga, judayam hordiq chiqargilari kelib turganiga qaramay, ayvonning panjarasiga qo�nishibdi, ular ikkisi ham saroyda dabdabali to�y bo�layotganidan xabardor ekan-da. Mamlakat chegarasiga yaqinlashishlari bilanoq bu xushxabar ularga yetib borgan ekan. Xelga ularning tasvirini saroy devoriga chizishga amir qilgan ekan, bo�lmasam-chi, laylaklar uning umr tarixi bilan chambarchas bog�langan-ku.

– Judayam chiroyli! – debdi laylak.

– Nihoyatda chiroyli! – debdi xotini ham, – bundan ortig�ini umid qilmasa ham bo�ladi!

Xelga laylaklarni ko�rgach, o�rnidan turib, ularning yelkasini silash uchun ayvonga chiqibdi.

Keksa laylak bosh egib ta’zim qilibdi, bolalari esa uyada o�tirib juda ham quvonib ketishibdi.

Xelga yana osmonga nigoh tashlabdi, tobora yorqinroq nur sochayotgan yulduzlarni tomosha qilibdi. Birdan u o�zi bilan yulduzlar oralig�ida judayam tiniq, havodan ham musaffo kimsa uchib yurganini ko�ribdi. Mana, u Xelgaga yaqinlashibdi, qarasa, o�ldirilgan xristianmish.

U ham samoviy uyidan mana shunday tantanali kunda uchib kelibdi!

– Samoviy nur hamda go�zallik oddiy kishilar tasavvur qilgan hamma narsadan yuqori turadi! – debdi u.

Xelga undan yalinib, o�zini hech bo�lmasa bir lahzaga o�sha yoqqa olib ketishini iltimos qilibdi. Shu paytgacha hech kim bunchalik yalinmagan ekan. U samoviy hashamatga hech bo�lmasa bir marta ko�z qirini tashlash uchun izn so�rabdi.

U qizni yoniga olib, nur, yorug�lik va go�zallik maskani sari uchibdi.

Ajoyib, totli sado va fikrlar faqat Xelganing tevaragida emas, balki uning ikki dunyosida, qalbining eng chuqur yerlarida ham eshitilib, jilva qilibdi. U tatib ko�rgan shirin hislar hech ta’rifga sig�masmish.

– Qaytish vaqti yetdi! Seni qidirishyapti! – debdi u.

– Yana bir lahza! – deb yalinibdi qiz, – yana bir lahza!

– Qaytish vaqting yetdi! Hamma mehmonlar tarqab ketishdi!

– Yana bir lahza! Oxirgisi…

Mana, Xelga yana o�zini ayvonda ko�ribdi, biroq… bog� va saroy xonalaridagi hamma chiroqlar o�chibdi, laylaklar ko�rinmasmish, mehmonlar, kuyov ham yo�q emish; mana shu uch daqiqa ichida ularning hammasini shamol uchirib ketgandaymish.

Xelga dahshatga tushibdi, katta kimsasiz zaldan boshqasiga o�tibdi. U yerda chet el jangchilari uxlab yotganmish! U o�zining yotoqxonasiga olib kiradigan yon tomondagi eshikni ochibdi, boqqa chiqib qolibdi.