Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

– Birpasgina sabr qiling! Hech nima demay turing! Shoshmang-chi… – dedi duduqlanib mister Grimuig isitma qarshisidagi har qanday vahimasi barham topib va tantanavor tarzda yangilik kashf etib, – bu o�sha apelsin yegan bolaning o�zimi? Mabodo, bu o�sha apelsin po�chog�ini zinapoyaga tashlagan bolaning naq o�zi bo�lmasa, ser, o�z boshimni o�zim g�ajiganim bo�lsin, qo�shimchasiga buning boshini ham!

– Yo�q, buning apelsini yo�q edi, – dedi mister Braunlou kulib. – Bas, yetar! Shlyapangizni qo�yingda, bu yosh do�stim bilan suhbatlashing.

– Meni bu masala nihoyatda tashvishga soladi, ser, – dedi serzarda keksa jentlmen qo�lqopini yechayotib. – Butun boshli ko�chamizning boshdan-oyog�igacha apelsin po�chog�i sochilib yotadi doim, yana shunisi ham ma’lumki menga, uni muyulishda turadigan jarrohning o�g�illari tashlashadi. Kecha kechqurun yoshgina juvon po�choqni bosib toyib ketib, bog�imning panjarasi oldida ag�darilib tushsa bo�ladimi? O�rnidan turishi bilan qarasam, juvon jarrohning unsizgina ichkariga imlab turgan qizil fonusiga[28 - Qizil fonus – Dikkens zamonasida vrachlarning «lavha» – belgisi.

] javdirayapti-da. «Kirmang o�shanikiga! – deb qichqirdim men derazadan. – Qotil u! Yo�lga qopqon qo�yadi u!» Illo, bu gapim rost. Bordi-yu, shundoq bo�lmasa…

Gap shu yerga kelganda jizzaki keksa jentlmen hassasi bilan polni do�qillatib tushirdi, bu qilig�i og�iz bilan aytmagan paytlarida, uning odatdagi iborasi o�rniga o�tishini bilishar edi.

So�ngra, hassasini qo�lidan qo�ymay o�tirdi-da, enli lentada osilib turgan dastali buklama ko�zoynagini rostlab Oliverga to�g�rilagandi, bola o�zi kuzatish nishoniga aylanganini ko�rib, qizarib ketdi-da, yana bir bor ta’zim qildi.

– Bu o�sha bola-ya, shundoqmasmi? – dedi nihoyat mister Grimuig.

– Xuddi o�sha, – javob qaytardi mister Braunlou.

– Ahvoling qalay? – so�radi mister Grimuig.

– Ancha tuzukman, tashakkur sizga, ser, – javob berdi Oliver.

Mister Braunlou go�yoki devonavash do�stining biror yoqimsiz gap aytib yuborishidan xavfsiraganday, Oliverdan pastga tushib, missis Beduinga ayt, choy buyursin, deb tayinladi, bola bajonidil itoat etdi, negaki, mehmonning gap-so�zlari-yu xatti-harakati uncha yoqmagandi.

– Yaxshi bola, a, to�g�rimasmi? – so�radi mister Braunlou.