Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Mister Braunlou bu savollardan birortasiga hozircha qanoatlantirarli javob berishga ojiz ekanini, negaki, Oliverning o�tmish hayotiga taalluqli gaplarni so�rab-surishtirishni toki bola quvvatga kirgunicha qo�ya turish niyatida ekanini aytganda, mister Grimuig badxohlik bilan iljayib qo�ydi. Istehzoli kulimsirab, ro�zg�orboshi kechasi, yotar oldidan kumush tovoq-qoshiqlarni ko�zdan kechirib turadimi o�zi, deb so�radi; bordi-yu, u bir kuni ertalab bir-ikkita osh qoshiq yo�qolganini payqab qolgudek bo�lsa, unda… tayyormish va hokazo…

O�z do�stining antiqa qiliqlarini bilgan mister Braunlou – garchi uning o�zi ham tajang jentlmen bo�lsa-da, bu gaplarning bariga ochiqko�ngillik bilan quloq solib turdi; keyin mister Grimuig choy ustida bulkalarni maqtab iltifot ko�rsatgani, choyxo�rlikda ishtirok etgan Oliver ham endi jahldor jentlmendan unchalik xijolat chekmayotgani boisidan hamma ish nihoyatda osoyishta bordi.

– Xo�sh, Oliver Tvistning hayoti va sarguzashtlari borasidagi mufassal, haqqoniy va mukammal hisobotni qachon eshitmoqchilar? – so�radi Grimuig mister Braunloudan nonushta tugagach va shu haqda gap ocharkan, Oliverga ko�z qirini tashlab qo�ydi.

– Ertaga ertalab, – javob berdi mister Braunlou. – Bu paytda u bilan tanho bo�lsam degandim. Sen, bo�tam, ertaga ertalab soat o�nlarda kirarsan oldimga.

– Ixtiyor sizda, ser, – dedi Oliver. U biroz dovdirabroq javob berdi, sababki, uni mister Grimuigning tikilib turishi xijolatga solib qo�ygandi.

– Sizga aytadiganim shuki, – shivirladi bu jentlmen mister Braunlouga, – u ertaga ertalab oldingizga kirmaydi. Esankirab qolganini o�zim ko�rdim. U sizni aldayapti, qadrdon do�stim.

– Ont ichishga tayyorman, aldamayapti! – dedi mister Braunlou jo�shqinlik bilan.

– Agar aldamayotgan bo�lsa, unda men boshimni g�ajishga tayyorman… – shunday deya turib hassasi bilan polni do�qillatib urib qo�ydi.

– Hayotim bilan kafolot beramanki, bu bolakay aldayotgani yo�q! – dedi mister Braunlou stolga musht tushirib.

– Men bo�lsam – boshim bilan, u aldayapti! – javob qaytardi mister Grimuig, shuningdek, u ham stolni mushtladi.

– Ko�ramiz! – dedi mister Braunlou avjlanib borayotgan g�azabini jilovlab.

– Mutlaqo to�g�ri! – javob qildi mister Grimuig g�ashga teguvchi irshayish-la.