Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Shundoq azob berdi, shundoq qiynadiki, qo�yaverasiz, ser!

Shunday deya Noe Oliver Tvistning vahshiyona va qonxo�rlarcha tajovuzi butun ichak-chovog�ini ezib yuborib, chidab bo�lmas darajada azob berayotganini mister Bambl ko�rib qo�ysin degan o�yda bamisoli ilonbaliqdek egilib-bukilib jilpanglay boshladi.

O�zi keltirgan xabarning mister Bamblni batamom lol qilib qo�yganini ko�rgach, u o�ziga yetkazilgan dahshatli jarohatlar azobidan ilgarigisiga qaraganda o�n barobar balandroq ovoz bilan dodlab, bu taassurotni yanada kuchaytirishga urindi.

Hovlidan o�tib borayotgan oq nimchali jentlmenga ko�zi tushganda esa nola-fig�oni beshbattar fojiona tus oldi, zero, u ushbu jentlmenning diqqat-e’tiborini tortib, qahr-u g�azabini qo�zg�atish bag�oyat maqsadga muvofiq kelishini to�g�ri chamalagan edi.

O�q mo�ljalga tegib, jentlmenning diqqati o�sha zahotiyoq jalb etildi. U uch qadam bosmayoq darg�azab burildi-yu, bu yaramas bola nimaga bo�kiryapti-yu, nimaga mister Bambl bo�kirik deb atalmish ushbu ovozga barham berib, biron-bir siylov bilan unini o�chirib qo�ya qolmayotganini so�radi.

– Bu bechora bolakay yetimxona maktabidan, ser, – javob qildi mister Bambl. – Uni anavi bola, Tvist, sal bo�lmasa o�ldirib qo�yayozibdi – deyarli o�ldirib qo�yayozibdi.

– Jin ursin! – xitob qildi oq nimchali jentlmen taqqa to�xtab. – O�zim ham bilgan edim-a! Bu surbet jinqarchaning umri sirtmoqda tugaydi deb avval boshdayoq ko�nglim sezgi bergandi-ya!

– Innaykeyin, ser, u oqsoch qizniyam o�ldirmoqchi bo�pti, – dedi tusi tuproqday bo�zarib ketgan mister Bambl.

– Bekasiniyam, – gap qistirdi mister Kleypol.

– Keyin, nazarimda, xo�jayinniyam dedingiz shekilli, Noe? – qo�shib qo�ydi mister Bambl.

– Yo�q, xo�jayin uyda emas, yo�qsa uni o�ldirardi, – javob berdi Noe. – U, o�ldiraman, dedi.

– Nima? Uni o�ldiraman dedimi hali? – so�radi oq nimchali jentlmen.

– Ha, ser! – javob berdi Noe. – Afv etasiz-u, ser, beka shu narsani bilmoqchi edilar, mister Bamblning hozir biznikiga borib, uning ta’zirini berib qo�yishga fursatlari bo�larmikan, nega deganingizda, xo�jayin uyda yo�q edilar.

– Albatta, albatta, – dedi oq nimchali jentlmen muruvvat-la jilmaygan ko�yi va o�zidan to�rt enlikcha baland Noening boshini silab. – Sen ajoyib bola ekansan, judayam ajoyib.