Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Uning kayfiyati buzuq edi, shu bois chimirilib, zarda bilan boshini ko�tardi.

– Kim bo�ladilar o�zlari? – so�radi mister Feng.

Keksa jentlmen xiyol ajablanib, o�z tashrifnomasiga qarab imo qildi.

– Polismen, – dedi mister Feng nafrat-la tashrifnomani gazetaga qo�shib nariga itqitar ekan, – bu nusxa kim?

– Mening ism-sharifim, ser, – dedi qariya jentlmenlarga xos so�zlash tarzida, – mening ism-sharifim, ser, Braunlou… O�z lavozimi panohida e’tiborli bir keksa odamni hech qanday asossiz hamda behudadan-behuda haqorat qilayotgan hakamning ism-sharifini bilsak bo�ladimi, ijozatlari bilan.

Shu so�zlarni aytar ekan, mister Braunlou xuddi o�zi talab qilayotgan ma’lumotni olsa bo�ladigan biron odamni izlayotgandek, xonaga alangladi.

– Polismen, – takrorladi mister Feng bir varaq qog�ozni chetga qarata uloqtirib, – bu nusxa nima vaj bilan ayblanayotir?

– U hech nimada ayblanayotgani yo�q, muhtaram janob, – javob berdi politsiyachi.

Muhtaram janoblari esa buni juda yaxshi bilib turardi: ammo bu guvohning jig�iga tegishning ajoyib, ustiga-ustak, mutlaqo xavfsiz usuli edi.

– Bolaga qarshi ayblovchi bo�lib keldi degin-a? – dedi Feng mister Braunlouga boshdan-oyoq nafratomuz nazar tashlab chiqar ekan. – Qasam ichiring unga!

– Qasam ichirishlaridan avval bir og�izgina so�z aytishimga ijozat so�rayman, – dedi mister Braunlou, – chunonchi: mabodo, o�z tajribamdan o�tkazib, ishonch hosil qilmaganimda, men hech qachon inonmasdimki…

– Tilingizni tiyib turing, ser! – dedi mister Feng amirona ohangda.

– Istamayman buni, ser! – javob berdi keksa jentlmen.

– Hoziroq tilingizni tiying, yo�qsa, sizni bu yerdan quvib chiqarishlarini buyuraman! – o�shqirdi mister Feng. – Surbet ekansiz-ku! Sudyaga betgachoparlik qilishga qanday jur’at etdingiz?

– Nima dedilar? – qichqirib yuborayozdi keksa jentlmen qizarib.

– Bu odamga qasamyod ettiringlar! – dedi Feng o�z xodimiga. – Ortiq bir og�iz so�zini eshitgim yo�q. Qasamyod ettiringlar unga.

Mister Braunlouning qahr-u g�azabi had-hududsiz edi-yu, lekin basharti, his-tuyg�umga erk berib yuborsam, balki bolakayga faqat jabr qilib qo�yarman, degan mulohazaga borib, g�azabini jilovladi-da, itoatkorlik bilan qasamyod etdi.