Оливер Твистнинг бошидан кечирганлари

Beri kel, hoy pastkash maxluq, xuddi o�z egangdan uyalayotganday, nimaga eshikning orqasida o�ralashyapsan. Kir, bu yoqqa!

Bu so�zlarni aytayotgan nusxa o�ttiz besh yoshlar chamasidagi qora chiyduxoba kamzul, isqirt kalta cholvor, tizimchali boshmoq va kulrang ip paypoq kiygan barvasta yigit bo�lib, paypog�i ostidan boldiri bo�rtib turardi – basharti, uni kishan bezab turmagan bo�lsa, bunday kiyinilganda unaqangi oyoqqa nimadir yetishmayotganday tuyuladi hamisha. Yigitning boshida jigarrang shlyapa; bo�yniga o�rab olgan olachipor sharfining uzun uchi bilan esa pivo sachragan aftini artardi.

Bu ishini tugatarkan, dag�al, yapasqi yuzi ko�rindi, soqoli esa bir necha kundan buyon ustara ko�rmagan; ko�zlari g�amgin; bir ko�zi tegrasini yaqindagina yegan zarbasidan dalolat beruvchi rang-barang dog�-dug�lar qurshab olgan.

– Bu yoqqa deyapman, eshityapsanmi? – to�ng�illadi bu yoqimtoy nusxa.

Xonaga tumshug�i tirnalgan, oppoq baroq junli it jilpanglab kirib keldi.

– Nega oldinroq kirmading? – dedi yigit. – Men bilan odamlarning ko�ziga ko�rinishdan or qiladigan bo�lib, juda-a dimoqlari shishib ketibdi-da, a? Yot!

Buyruq tepki hamrohligida yangradi, jonivor it xonaning narigi burchagiga borib tushdi. Lekin it bunga ko�nikib ketgan shekilli: jimgina, g�ing demay, sovuq ko�zlarini har daqiqada yigirma martalab pirillatib yumib-ochgancha burchakda pusibgina yota qoldi, u go�yo xonani nazardan o�tkazishga jazm qilganga o�xshardi.

– Nimalar qilyapsiz bu yerda: qurumsoq, ochofat, yebto�ymas chol, o�g�rilik mollar gumdonchisi, bolakaylarni qiynab yotibdilarmi deyman-a? – so�radi barvasta yigit, xotirjamgina kursiga cho�kar ekan. – Bularning shu paytgacha sizni gumdon qilib qo�ya qolishmaganiga hayronman! Ularning o�rnida bo�lsam, albatta, shundoq qilardim! Ha, allaqachon shundoq qilgan bo�lardim, sizning shogirdingiz bo�lganimda… va… e-yo�q, sotolmasdi sizni, nimagayam yarardilar o�zlari?! Faqat noyob bedavo nusxa sifatida shisha bankada asrasa bo�larku-ya, lekin bunaqangi katta shisha bankalarni yasashmaydi chog�i.

– Sekinroq, – dedi juhud qaltirab. – Mister Sayks, bunaqangi shang�illamang.

– Qo�ying o�sha mister-pisterlaringizni! – javob qaytardi barvasta yigit. – Mana shunaqangi balandparvoz gapira boshladingiz deguncha doim dilingizda bironta shum niyat bo�ladi.